Blog Full

Məsələnin Konstitusiya hüquqi aspektləri – Burada işəgötürənin sahibkar kimi, işçinin isə vətəndaş olaraq bir sıra hüquq və vəzifələrini qarşılıqlı təhlil və müqayisə etmək lazımdır.

Konstitusiyanın 15-ci maddəsinin II hissəsinə əsasən, Azərbaycan dövləti bazar münasibətləri əsasında sosial yönümlü iqtisadiyyatın inkişafına şərait yaradır, azad sahibkarlığa təminat verir, iqtisadi münasibətlərdə inhisarçılığa və haqsız rəqabətə yol vermir.

Konstitusiyanın 16-cı maddəsinin I hissəsinə əsasən Azərbaycan dövləti xalqın və hər bir vətəndaşın rifahının yüksəldilməsi, onun sosial müdafiəsi və layiqli həyat səviyyəsi qayğısına qalır.

Konstitusiyanın 59-cu maddəsinin II hissəsinə əsasən, Dövlət sahibkarlıq sahəsində yalnız dövlət maraqlarının, insan həyatının və sağlamlığının müdafiəsi ilə bağlı tənzimləməni həyata keçirir.

Bu normaların məzmunundan göründüyü kimi, dövlət İşəgötürən olaraq sahibkarın azad fəaliyyətinə şərait yaradır. Yalnız dövlət maraqları, insan həyatı və sağlamlığının müdafiəsi ilə bağlı tənzimləmə həyata keçirir.

Dövlət maraqları qismində –  iqtisadiyyatın inkişafı, işsizliyin azaldılması, insanların sosial təminatının gücləndirilməsi və rifahının yüksəlidilməsi kimi maraqları qeyd edə bilərik.

Bu zaman İşəgötürənlər (Sahibkarlar) , İşçilərlə (vətəndaşlar) münasibətlərdə maksimum geniş səlahiyyətlərə malik olmaqda işçilər də öz növbəsində daha geniş hüquqi təminatlar əldə etməkdə maraqlıdır.

Aliment net, yoxsa gross əməkhaqqıdan tutulmalıdır?

Bu məqamları tənizmləmək məqsədi ilə Əmək Məcəlləsinin 2-ci maddəsində əmək münasibətlərində tərəflərin

• hüquq bərabərliyinin təmin edilməsi;
• mənafelərinin haqq-ədalətlə və qanunun aliliyinin təmin olunması ilə qorunması;
• maddi, mənəvi, sosial, iqtisadi və digər həyati tələbatlarını ödəmək məqsədi ilə əqli, fiziki və maliyyə imkanlarından sərbəst istifadə etməsinin təmin edilməsi;
• əmək münasibətlərinin mülki hüquqi müqavilələrlə rəsmiləşdirilməsinin yolverilməzliyi;
• əsasən əmək müqaviləsi (kontrakt) üzrə öhdəliklərinin icrasına hüquqi təminat yaradılması kimi prinsiplər əsasında fəaliyyət göstərməsi təsbit edilmişdir.

Burada digər bir Konstitusion hüquq normasını da qeyd etmək zərurəti yaranır bu da  76-cı maddədə təsbit edilmişdir. Həmin maddənin  I hissəsinə əsasən, Vətəni müdafiə hər bir vətəndaşın borcudur. Qanunla müəyyən edilmiş qaydada vətəndaşlar hərbi xidmət keçirlər.

Lakin işçi öz vətəni müdafiə borcunu yerinə yetirmək üçün həqiqi hərbi xidmətə gedərkən o təbii olaraq, əmək müqaviləsi üzrə öz vəzifələrini icra edə bilmir və bu da İşəgötürənin mənafelərinin pozulmasına gətirib çıxarır. Bu baxımdan Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsində işçinin hərbi xidmətə getməsi əmək müqaviləsinin xitamı əsası kimi müəyyən  edilmişdir. Və İşəgötürən hərb xidmətə yollanan işçinin yerinə başqa şəxslər əmək müqaviləsi bağlamaq imkanı əldə edir.

Bu zaman isə hərbi xidmətə yollanan işçi əgər müvəqqəti həqiqi hərbi xidmətə yollanmışdırsa hərbi xidmətini başa vurduqdan sonra işsizlik problemi riski ilə üz-üzə qalır. Bu məqam isə yuxarıda qeyd etdiyimiz – mənafelərinin haqq-ədalətlə və qanunun aliliyinin təmin olunması ilə qorunması – prinsipi ilə ziddiyyət təşkil edir.

Məhz bu cür hallarda işçinin mənafelərinin qorunmasının təminatı kimi, Əmək Məcəlləsinin 77-ci maddəsinin 9-cu bəndi çıxış edir. Həmin normaya əsasən – Qanunvericiliklə müəyyən edilmiş qaydada müəssisənin ləğvi istisna olmaqla, işçinin müddətli həqiqi hərbi xidmətdə olduğu müddət ərzində mülkiyyət növündən və təşkilati-hüquqi formasından asılı olmayaraq müəssisədə iş yeri və vəzifəsi saxlanılır. Müddətli həqiqi hərbi xidmətə çağırılanadək müvafiq müəssisədə işləmiş şəxslər, hərbi xidmətdən buraxıldıqdan ən geci 60 təqvim günü keçənədək həmin müəssisədə əvvəlki və ya buna bərabər vəzifəyə (peşəyə) qayıtmaq hüququna malikdirlər.

Normanın məzmunundan da göründüyü kimi, işçiyə hüquq verilir ki, o müddətli həqiqi hərbi xidmətdən buraxıldıqdan sonra 60 təqvim günü ərzində öz əvvəlki və ya ona bərabər vəzifəsinə geri qayıtmaq hüququna malikdir. Lakin bu onun vəzifəsi deyil o bu işə qayıtmaqdan imtina da edə bilər.

Lakin 60 gün müddəti ötürməmişdirsə və müəssisə də ləğv edilməmişdirsə İşəgötürən onun bu hüququnu təmin etməyə borcludur.

Bu zaman işçi ilə Əmək Məcəlləsinin tələblərinə uyğun yeni əmək müqaviləsi bağlanılmalıdır.

Mənbə: parvizmammadov.az

Mütəxəssislər arasında bu mövzu ilə bağlı fikir ayrılığı var. Əmək qanunvericiliyi üzrə ekspert Nüsrət Xəlilov açıqlamasında suala aydınlıq gətirir.

Əslində, yuxarıda qeyd edilən iki variant da yanlışdır. Bu məsələ “Uşaqlar üçün valideynlərinin aliment tutulan, manat və xarici valyuta ilə aldıqları əməkhaqqının və (və ya) başqa gəlirlərinin növlərinin müəyyən edilməsi barədə” Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 23 may 2001-ci il tarixli 98 nömrəli qərarı ilə tənzimlənir.

Qərarın 7-ci bəndinə əsasən, aliment onu ödəyən şəxsə çatası qazancın (gəlirin) məbləğindən vergilər tutulduqdan sonra alınır. İlk baxışdan qərarda vergilər deyildikdə, yalnız fiziki şəxslərin gəlir vergisinin, yoxsa digər icbari ödənişlərin də nəzərdə tutulub-tutulmadığını başa düşmək olmur. Dövlət Vergi Xidmətinin şərhinə görə, “vergilər” dedikdə şəxsin əldə etdiyi gəlirlərdən Vergi Məcəlləsi ilə müəyyən edilmiş qaydada tutulan vergilər başa düşülür.

Buna əsasən ,alimenti ödəyən şəxsin qazancının (gəlirinin) ümumi məbləğindən Vergi Məcəlləsi ilə müəyyən edilmiş qaydada vergilər tutulduqdan sonra qalan məbləğdən aliment tutularaq onu alan şəxsə ödənilir.

Məcburi dövlət sosial sığorta, işsizlikdən sığorta və icbari tibbi sığorta haqları isə aliment ödənildikdən sonra qalan məbləğdən tutulur.

Əcnəbilərin Azərbaycanda işə cəlb olunması və əmək hüquqları

Misal: İşçinin əməkhaqqı məbləği 800 manatdır və dövlət müəssisəsində çalışır. Məhkəmə tərəfindən işçinin aylıq əməkhaqqısından 20% aliment tutulması barədə qərar çıxarılıb. Bu halda məcburi tutulmaların aparılmasına və alimentin tutulmasına nəzər yetirək:

Fiziki şəxslərin gəlir vergisi:

800 – 200 = 600 manat.
600 x 14% = 84 manat

Alimentin məbləği:

(800 – 84) x 20 % = 143,2 manat.

Sosial sığorta haqqı:

572,8 x 3 % = 17,18 manat.

İşsizlikdən sığorta haqqı:

572,8 x 0,5% = 2,86 manat.

İcbari tibbi sığorta haqqı:

572,8 x 2 % = 11,46 manat.

İşçiyə çatacaq əməkhaqqı:

800 – (84 + 17,18 + 2,86 + 11,46) – 143,2 (aliment) = 541,3 manat.

Bir sual da budur ki, işçinin iki iş yeri olduqda aliment hər iki iş yeri üzrə ümumi gəlirdən hesablanır, yoxsa əsas iş yeri üzrə gəlirdən?

Ailə Məcəlləsinə əsasən, aliment işçinin əməkhaqqısından və başqa gəlirindən tutulmalı olduğu üçün işçi iki yerdə çalışırsa, aliment hər iki iş yeri üzrə ümumi gəlirdən tutula bilər.

Ver­­gi Mə­­cəl­­lə­­si­­nin 102.1.5-ci və “So­­si­­al sı­­ğor­­ta haq­­qın­­da” Qa­­nu­­nun 15-ci mad­­də­­si­­nə əsa­­sən, ali­­ment gə­­lir ver­­gi­­sin­­dən və məc­­bu­­ri döv­­lət so­­si­­al sı­­ğor­­ta haqqın­­dan azad­­dır. Yə­­ni alimenti alan şəx­­sin gə­­liri 500 ma­­nat, alimentin məbləği 200 ma­­natdırsa, onun ver­­gi tu­­tu­­lan gə­­li­­ri 500 ma­­nat ola­­caq.

Ali­­ment əməkhaq­­qı­­nın tər­­kib his­­sə­­si­­nə da­­xil edi­­lən gə­­lir ol­­ma­­dı­­ğı üçün on­­dan işsiz­­lik­­dən sı­­ğor­­ta haq­­qı və ic­­ba­­ri tib­­bi sı­­ğor­­ta haq­­qı da tu­­tul­­mur­­.

Mənbə: vergiler.az

Qanunla və ya Azərbaycan Respublikasının tərəfdar çıxdığı beynəlxalq müqavilələrlə başqa hal nəzərdə tutulmayıbsa, əcnəbilər və vətəndaşlığı olmayan şəxslər Azərbaycan Respublikasında olarkən Azərbaycan Respublikasının vətəndaşları ilə bərabər bütün əmək hüquqlarından istifadə edə bilər və bu hüquqlara müvafiq olan vəzifələr daşıyırlar. Mövzunu əmək qənunvericiliyi eksperti Nüsrət Xəlilov şərh edir.

Əmək Məcəlləsinin 13-cü maddəsinə əsasən, əmək münasibətləri sahəsində Azərbaycan Respublikasının vətəndaşlarına nisbətən əcnəbilərə və vətəndaşlığı olmayan şəxslərə daha üstün hüquqların müəyyən edilməsi yolverilməzdir.

Əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin Azərbaycan Respublikasında əmək fəaliyyəti ilə məşğul ola bilməsi üçün Azərbaycan Respublikası Miqrasiya Məcəlləsində nəzərdə tutulmuş formada işəgötürənlər Məcəllə ilə müəyyən edilmiş qayda və şərtlərlə iş icazəsi almalıdırlar.

İş icazəsi – Azərbaycan Respublikasının ərazisində haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmaq üçün əcnəbilərə və vətəndaşlığı olmayan şəxslərə qanunla müəyyən edilmiş qaydada verilən icazədir.

Azərbaycan Respublikasının ərazisində müvəqqəti yaşamaq və haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmaq istəyən əcnəbilər və vətəndaşlığı olmayan şəxslər müvəqqəti yaşamaq üçün icazə ilə yanaşı, iş icazəsi almalıdırlar.

Əcnəbilər və vətəndaşlığı olmayan şəxslər iş icazəsini onları işə cəlb edən hüquqi şəxslər, hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və xarici hüquqi şəxslərin filial və nümayəndəlikləri vasitəsilə alırlar. İş icazəsi əcnəbilərin və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin Azərbaycan Respublikasının ərazisində haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmalarına icazə verən rəsmi sənəddir.

İş icazəsi blankının ciddi hesabat sənədi kimi qeydiyyat seriyası və nömrəsi, habelə qiymətli kağızların səviyyəsində qoruyucu nişanları olmalıdır. İş icazəsinin təsviri, spesifikasiyası və nümunəsi müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən təsdiq edilir.

Miqrasiya Məcəlləsinin 61-ci maddəsinə əsasən, 18 yaşına çatmış əmək qabiliyyətli hər bir əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxs Məcəllə ilə müəyyən edilmiş qayda və şərtlərlə onu işə cəlb edən hüquqi şəxslər, hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və xarici hüquqi şəxslərin filial və nümayəndəlikləri vasitəsilə iş icazəsi aldıqdan sonra Azərbaycan Respublikasında əmək fəaliyyəti ilə məşğul ola bilərlər.

Fiziki şəxslərdən kənd təsərrüfatı malları hansı qaydada alınmalıdır?

Əcnəbilərin və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin Azərbaycan Respublikasında haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmaları üçün əsas şərtlər iş yerinin tələblərinə cavab verən peşə hazırlığına və ya ixtisasa malik Azərbaycan Respublikası vətəndaşının iddia etmədiyi boş iş yerlərinin mövcudluğundan, məşğulluq xidməti orqanları tərəfindən işəgötürənlənin işçi qüvvəsinə olan ehtiyaclarını yerli əmək ehtiyatları hesabına təmin etmək imkanının olmamasından ibarətdir.

Yuxarıda qeyd edilən maddənin tələbinə əsasən, əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxsin Azərbaycan Respublikasında əmək fəaliyyəti ilə məşğul ola bilməsi uçün işəgötürənin tələb etdiyi peşə və ixtisasa malik olması ilə yanaşı, eyni boş iş yerinə Azərbaycan Respublikası vətəndaşının iddia etmədiyi və işəgötürənlərin işçi qüvvəsinə ehtiyaclarını yerli əmək ehtiyatları hesabına təmin etmək imkanının olmamasından sonra mümkündür.

Əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin Azərbaycan Respublikasında əmək fəailiyyəti ilə məşğul olmaları üçün müraciət işəgötürənlər tərəfindən edilməlidir. İşəgötürən işə cəlb etmək istədiyi hər bir əcnəbi və ya vətəndaşlığı olmayan şəxs üçün iş icazəsi almaq üçün Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya xidmətinə müraciət etməlidir. Hüquqi şəxslər, huquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və xarici hüquqi şəxslərin filial və nümayəndəlikləri əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxs Azərbaycan Respublikasının hüdudlarından kənarda olduqda da ona iş icazəsinin alınması üçün müraciət edə bilərlər.

Əcnəbilər və vətəndaşlığı olmayan şəxslər müvafiq iş icazəsinin alınmasından sonra Azərbaycan Respublikasında haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul ola bilərlər. Hüquqi şəxslər, hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəalıyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və xarici hüquqi şəxslərin filial və nümayəndəlikləri işə cəlb etdikləri əcnəbiləri və vətəndaşlığı olmayan kəsləri yalnız öz iş yerlərində işlə təmin etməli və bu barədə onlarla iş icazəsinin qüvvədə olduğu müddətə əmək müqaviləsi bağlamalıdırlar. İş icazəsi alınmadan əcnəbilərlə əmək müqaviləsinin bağlanmasına yol verilmir. Əgər əcnəbiyə verilmiş iş icazəsinin müddəti bir il müddətinədirsə, onunla maksimum həmin müddətə əmək müqaviləsi bağlanıla bilər.

İşə cəlb edilən əcnəbilərin və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin pasportlarının və ya şəxsiyyətlərini təsdiq edən digər sənədlərinin hüquqi şəxslər, hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və xarici hüquqi şəxslərin filial və nümayəndəlikləri tərəfindən götürülərək saxlanılması qadağandır.

Maliyyə lizinqi ilə alınan aktivlərə görə vergi öhdəliyi

İş icazəsinin alınması tələb olunmayan hallar

Qanunda müəyyənləşdirilən bəzi hallarda əcnəbiyə iş icazəsi almaq tələb edilmir. Miqrasiya Məcəlləsinin 64-cü maddəsinə əsasən, aşağıdakı hallarda iş icazəsinin alınması tələb edilmir:

• Azərbaycan Respublikasının ərazisində daimi yaşamaq üçün icazəsi olanlara;
• Azərbaycan Respublikasının ərazisində sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olanlara;
• diplomatik nümayəndəlik və konsulluqlarda işləyənlərə;
• beynəlxalq təşkilatlarda işləyənlərə;
• beynəlxalq müqavilələr əsasında yaradılmış təşkilatların rəhbərlərinə və onların müavinlərinə;
• müvafiq icra hakimiyyəti orqanları tərəfindən işə cəlb edilənlərə;
• Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələrinə və Azərbaycan Respublikasının qanunvericiliyinə uyğun olaraq yaradılmış başqa silahlı birləşmələrə xidmətə və ya işə dəvət olunan hərbi qulluqçulara və mütəxəssislərə;
• kütləvi informasiya vasitələrinin Azərbaycan Respublikasında akkreditə olunmuş əməkdaşlarına;
• müvafiq icra hakimiyyəti orqanının müəyyən etdiyi fəaliyyət sahələri üzrə il ərzində 90 gündən çox olmayan müddətdə Azərbaycan Respublikasında ezamiyyətdə olanlara;
• müvafiq icra hakimiyyəti orqanının müəyyən etdiyi fəaliyyət sahələri üzrə işlərin görülməsi və ya xidmətlərin göstərilməsi üçün Azərbaycan Respublikasının vətəndaşları və ya Azərbaycan Respublikasında təsis edilmiş hüquqi şəxslər tərəfindən dəvət edilmiş müvafiq icra hakimiyyəti orqanının müəyyən etdiyi kateqoriyaya aid mütəxəssislərə;
• dənizçilərə;
• ali təhsil müəssisələrində mühazirə kurslarının oxunması üçün dəvət edilən professor-müəllim heyətinə və mühazirəçilərə;
• incəsənət işçilərinə, müvafiq icra hakimiyyəti orqanında dövlət qeydiyyatından keçmiş idman klublarına işə dəvət olunan məşqçilərə və idmançılara;
• dövlət qeydiyyatına alınmış dini qurumlarda peşəkar dini fəaliyyətlə məşğul olanlara;
• xarici hüquqi şəxsin Azərbaycan Respublikasındakı filial və nümayəndəliyinin rəhbərləri və onların müavinlərinə;
• Azərbaycan Respublikasında təsis edilmiş və təsisçisi və ya təsisçilərdən ən azı biri xarici hüquqi və ya fiziki şəxs olan hüquqi şəxslərin rəhbərləri və onların müavinlərinə;
• Azərbaycan Respublikasının vətəndaşı ilə nikahda olanlara; bu şərtlə ki, həmin vətəndaş Azərbaycan Respublikasının ərazisində yaşayış yeri üzrə qeydiyyatda olsun,
• qaçqın statusunun verilməsi üçün vəsatət verən, qaçqın statusu almış və ya siyasi sığınacaq verilmiş şəxslərə;
• İnsan alverindən zərər çəkmiş hesab edilən və ya cinayət təqibi orqanlarına yardım göstərən şəxslərə;
• himayəsində 18 yaşına çatmamış və ya orqanizmin funksiyalarının 81-100 faiz pozulmasına görə əlilliyi müəyyən edilmiş Azərbaycan Respublikasının vətəndaşlarına;
• müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilən hallarda əmək fəaliyyətinə cəlb olunan şəxslərə.

Misal: Türkiyə Respublikasının vətəndaşı Azərbaycan Respublikasının vətəndaşı ilə nikahdadır. Ona Azərbaycan Respublikasında haqqı ödənilən əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmaq üçün iş icazəsi tələb olunurmu?

Əgər həmin vətəndaş rəsmi nikaha daxil olmuş və yaşayış yeri üzrə qeydiyyata düşmüşdürsə ona iş icazəsi tələb edilməyəcək.

Fəaliyyəti olmayan fərdi sahibkarın hansı vergi öhdəlikləri var?

İş icazəsinin verilməsindən imtinanın əsasları

Miqrasiya Məcəlləsinin 66-cı maddəsinə əsasən, aşağıdakı hallarda əcnəbilərə və vətəndaşlığı olmayan şəxslərə iş icazəsinin verilməsindən imtina edilir:

• nəzərdə tutulmuş sənədlər təqdim edilmədikdə;
• təqdim edilən sənədlər saxta olduqda, onlarda qeyri-dəqiq və ya təhrif olunmuş məlumatlar olduqda;
• işəgötürənin işçi qüvvəsinə olan tələbatının yerli əmək ehtiyatları hesabına ödənilməsi mümkün olduqda;
• işə cəlb olunması nəzərdə tutulan əcnəbinin və vətəndaşlığı olmayan şəxsin 18 yaşı tamam olmadıqda;
• əmək miqrasiyası kvotası dolduqda;
• əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxs siyahısı müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilmiş yoluxucu xəstəliklərin daşıyıcısı olduqda;
• əcnəbi və vətəndaşlığı olmayan şəxs cəlb olunduğu işin yerinə yetirilməsi üçün tələb olunan ixtisasa və ya iş təcrübəsinə malik olmadıqda.

İş icazəsinin müddəti və həmin müddətin uzadılması

İş icazəsi 1 il müddətinə, əmək müqaviləsinin 1 ildən az müddətə bağlanılması nəzərdə tutulduqda isə həmin müddətə verilir. İş icazəsinin müddəti hər dəfə 1 ildən çox olmamaq şərtilə uzadıla bilər.
İş icazəsinin müddətinin uzadılması üçün işəgötürən iş icazəsinin müddətinin bitməsinə azı 30 gün qalmış Dövlət Miqrasiya Xidmətinə ərizə ilə müraciət etməlidir.

İş icazəsinin müddətinin uzadılması üçün işəgötürən aşağıdakı sənədləri təqdim etməlidir:

• nümunəsi müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən təsdiq edilmiş ərizə-anket;
• əcnəbinin və vətəndaşlığı olmayan şəxsin nəzərdə tutulan işi yerinə yetirmək üçün tələb edilən ixtisasa malik olduğunu təsdiq edən sənədin notariat qaydasında təsdiq olunmuş surəti;
• nəzərdə tutulan iş yeri üçün əcnəbinin və vətəndaşlığı olmayart şəxsin cəlb edilməsi zəruriliyini əsaslandıran arayış;
• əcnəbinin və vətəndaşlığı olmayan şəxsin müvafiq icra hakimiyyəti/orqanı tərəfindən təsdiq edilən təhlükəli yoluxucu xəstəliklərin siyahısında nəzərdə tutulmuş xəstəlik virusu daşıyıcısı olmaması haqqında arayış.

Mənbə: “Əmək qanunvericiliyinin praktiki izahı” kitabı.

Mənbə: vergiler.az