Uzunmüddətli müqavilələrdə gəlirin tanınması və vergi tənzimlənməsi

posted in: Xəbər | 0

Mövzunu “Allied Legal Partners hüquq şirkəti” MMC-nin partnyoru Elxan Əskərov şərh edir.

Uzunmüddətli müqavilələr üzrə gəlirin tanınması praktikada müxtəlif cür izah olunur. Çox vaxt yanaşma ya layihə üzrə faktiki alınmış ödənişlərə, ya da hər bir vergi ili üzrə müqavilədə nəzərdə tutulmuş məbləğlərə əsaslanır. Halbuki düzgün yanaşma ondan ibarətdir ki, gəlir hər bir vergi ili üzrə tərəflər arasında razılaşdırılmış müqavilə dəyəri əsasında müəyyən edilməlidir. Məhz bu dəyər hüquqi baxımdan razılaşdırılmış, həmin vergi ili üçün qüvvədə olan və layihənin real iqtisadi nəticəsini əks etdirən göstəricidir. Layihə üzrə faktiki ödənişlərin məbləği isə gəlirin yaranmasını deyil, yalnız pulun nə vaxt daxil olduğunu göstərir və gəlirin tanınması üçün əsas meyar hesab edilə bilməz.

Uzunmüddətli müqavilələrdə gəlir nə sadəcə daxil olan ödənişlərin məbləği ilə, nə də müqavilədə illər üzrə göstərilmiş rəqəmlərlə avtomatik müəyyən edilir. Gəlirin tanınması birbaşa layihənin faktiki icra səviyyəsindən asılıdır və yalnız bu icra səviyyəsi həmin vergi ili üçün razılaşdırılmış müqavilə dəyərinə tətbiq edildikdə formalaşır. Bu yanaşma gəlirin layihənin real icra prosesi ilə uyğunlaşdırılmasını təmin edir.

Vergi Məcəlləsinin 138-ci maddəsi uzunmüddətli müqavilələr üzrə gəlirin tanınmasını məhz bu yanaşmaya əsaslanaraq tənzimləyir. Həmin maddəyə görə, gəlir vergi ili ərzində müqavilənin faktiki icra həcminə uyğun olaraq tanınmalıdır. Faktiki icra həcmi isə vergi ili ərzində çəkilmiş xərclərin müqavilə üzrə ümumi qiymətləndirilən xərclərə nisbəti ilə müəyyən edilir. Bu nisbət layihənin hansı mərhələdə olduğunu göstərir, lakin gəlirin məbləğini təkbaşına müəyyən etmir.

Gəlirin məbləğinin hesablanmasında əsas mərhələ müəyyən edilmiş icra səviyyəsinin həmin vergi ili üçün qüvvədə olan müqavilə dəyərinə tətbiq edilməsidir. Başqa sözlə, icra faizi gəlirin özü deyil, yalnız razılaşdırılmış müqavilə dəyərinin illər üzrə bölüşdürülməsi üçün istifadə olunan vasitədir. Gəlirin mənbəyi müqavilə dəyəridir və yalnız bu dəyərin icra olunmuş hissəsi gəlir kimi tanınır. Təcrübədə bu, layihə üzrə faktiki çəkilmiş xərclərin ümumi qiymətləndirilən xərclərə nisbətinin hesablanması və alınan faizin müvafiq vergi ili üzrə qüvvədə olan müqavilə dəyərinə tətbiq edilməsi yolu ilə həyata keçirilir.

Misal

Vergi ödəyicisi “AA” MMC 3 il müddətinə uzunmüddətli mühəndislik xidməti üzrə müqavilə bağlayıb. Müqavilənin ümumi dəyəri 3.000.000 manatdır. Layihə üzrə ümumi qiymətləndirilən xərclər 2.400.000 manat təşkil edir.

2024-cü vergi ili üzrə:

• faktiki çəkilmiş xərclər – 600.000 manat;
• müqavilə üzrə ümumi qiymətləndirilən xərclər – 2.400.000 manat.

Bu halda, layihənin faktiki icra səviyyəsi aşağıdakı kimi müəyyən edilir:

600.000 : 2.400.000 = 25%

2024-cü vergi ili üçün müqavilə üzrə qüvvədə olan dəyər 1.200.000 manatdır (müqavilədə mərhələlər üzrə razılaşdırılıb).

Beləliklə, 2024-cü il üzrə tanınmalı gəlir məbləği aşağıdakı kimi hesablanır:

1.200.000 x 25% = 300.000 manat.

Qeyd edək ki, 2024-cü il ərzində müştəri tərəfindən “AA” MMC-yə faktiki olaraq 500.000 manat ödəniş edilmiş olsa belə, bu məbləğ gəlirin tanınmasına birbaşa təsir etmir. Çünki faktiki ödənişlər yalnız pul axınlarını əks etdirir və gəlirin tanınması üçün həlledici meyar hesab olunmur.

Eyni yanaşma beynəlxalq mühasibat standartlarında (IFRS) da qəbul edilib. IFRS 15-ə əsasən, əvvəlcə müqavilə üzrə dəyər müəyyən edilir və bu dəyərin layihənin faktiki icra səviyyəsinə uyğun hissəsi gəlir kimi tanınır. Beləliklə, həm milli vergi qanunvericiliyi, həm də beynəlxalq standartlar uzunmüddətli müqavilələr üzrə gəlirin tanınmasında eyni iqtisadi məntiqə əsaslanır və gəlirin pul axınlarına deyil, layihənin real icra prosesinə uyğun müəyyən edilməsini tələb edir.

Mənbə: vergiler.az

Yeni qaydada məzuniyyət haqqı necə hesablanmalıdır?

Yeni qaydada məzuniyyət haqqı necə hesablanmalıdır?

posted in: Xəbər | 0

Məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqı Əmək Məcəlləsinin 140-cı maddəsinin tələbləri nəzərə alınmaqla hesablanmalıdır. Bu barədə Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyindən açıqlama verilib.

Bildirilib ki, işçinin ona məzuniyyət verildiyi aydan əvvəlki 12 təqvim ayı üzrə əməkhaqqı cəmlənir, alınan məbləği 12-yə bölməklə orta aylıq əməkhaqqının məbləği müəyyən edilir. Müəyyən edilmiş məbləğ 30,4-ə bölünməklə bir günlük əməkhaqqının məbləği tapılır və həmin məbləğ məzuniyyətin müddətinin təqvim günlərinin sayına vurulur. Məzuniyyətdən əvvəlki 12 təqvim ayı üzrə hesablama aparılan zaman qismən ödənişli sosial məzuniyyət, işçinin təşəbbüsü ilə olmayan ödənişsiz məzuniyyət və ya işçinin təqsiri olmadan boşdayanma səbəblərindən işlənilməyən və ya tam işlənilməyən aylar tam işlənilən yaxın təqvim ayları ilə əvəz olunur. Məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqının hesablanması nəticəsində alınan məbləğ, Məcəllənin 111-ci maddəsinə əsasən, işçinin sonuncu əmək haqqından az olmamalıdır. Sonuncu əməkhaqqı dedikdə işçinin məzuniyyətə getdiyi vaxtda qüvvədə olan əmək müqaviləsində müəyyən edilmiş əməkhaqqı nəzərdə tutulur.

Hansı gəlirlər nəzərə alınır, hansı alınmır?

Nazirlikdən verilən açıqlamaya əsasən, məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqının hesablanması zamanı nəzərə alınan və alınmayan ödənişlərin geniş siyahısı Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 1999-cu il 25 avqust tarixli 137 nömrəli Qərarı ilə təsdiq edilib. Siyahıda məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqının hesablanması zamanı nəzərə alınan ödənişlər aşağıdakılardır:

– faktiki işlənmiş vaxt üzrə tarif (vəzifə) maaşı;

– müəssisə, idarə və təşkilatlarda qüvvədə olan əməyin ödənilməsi sistemləri üzrə ödənilən mükafatlar, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2002-ci il 24 avqust tarixli 774 nömrəli Fərmanı ilə təsdiq edilmiş “Dövlət qulluqçularının mükafatlandırılmasının növləri və qaydaları haqqında Əsasnamə”də nəzərdə tutulan kollektiv və fərdi mükafatlar;

– kompensasiya və həvəsləndirici xarakter daşıyan daimi əmsallar və əlavələr (əmək şəraiti ağır və zərərli olan işlərdə və iqlim şəraitinə görə işləmək üçün əlverişli olmayan iş yerlərində, gecə vaxtı yerinə yetirilən işə və çoxnövbəli iş rejiminə, peşələrin (vəzifələrin) əvəz edilməsi, elmi dərəcəyə, fəxri ada, qulluq stajına, xidmət illərinə, ixtisas dərəcəsinə, hakimiyyət səlahiyyətlərinin icrasına, xüsusi rütbə maaşına (əlavəsinə) görə və s.) və Azərbaycan Respublikasının icra hakimiyyəti orqanlarının rəhbər işçilərinə və şəhər (rayon) icra hakimiyyəti başçılarına səlahiyyətlərinin icrası ilə bağlı təmsilçilik xərclərinin ödənilməsi üçün əlavə pul təminatı;

– uşağın yedizdirilməsi üçün ayrılmış fasilələrin ödənilməsi;

– səhra, susuz və yüksək dağlıq yerlərdə əmsallar üzrə əlavə ödənişlər;

– iş vaxtından artıq iş saatlarının ödənilməsi;

– istirahət, səsvermə, iş günü hesab edilməyən bayram və ümumxalq hüzn günlərində işə görə ödənilmə;

– işçinin təqsiri olmadan zay (yararsız) sayılan məhsulun istehsalına, boşdayanmaya, hasilat normalarına yerinə yetirmədiyinə, soyuq və isti havalar şəraitində fasilələrə və işin dayandırılmasına görə ödəmələr;

– müvəqqəti əvəzetməyə görə ödəmə;

– qanunvericilikdə işçilərin iş yerlərinin və orta əməkhaqqının saxlanıldığı, əvvəlki əməkhaqqı ilə yeni iş yerindəki əməkhaqqı arasındakı fərq ödənildiyi və əvvəlki vəzifəsi (peşəsi) üzrə əməkhaqqı saxlanıldığı hallarda;

– məcburi işburaxma dövrünün ödənilməsi;

– əmək, təhsil və yaradıcılıq məzuniyyəti dövründə saxlanılan orta əməkhaqqı;

– əmək qabiliyyətini müvəqqəti itirməyə, hamiləliyə və doğuma görə müavinətlər;

– qəzet, jurnal, nəşriyyat, radio və televiziya, informasiya agentliklərinin ştatlarında olan ədəbi işçilərə ədəbiyyat qonorarı fondlarından verilən qonorarlar, daimi xarakter daşıyan müəlliflik, artist qonorarları və quruluş haqqı.

Nazirlər Kabinetinin təsdiq etdiyi siyahıda məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqının hesablanması zamanı nəzərə alınmayan ödənişlər aşağıdakılardır:

– birdəfəlik xarakter daşıyan əlavə mükafatların bütün növləri, yubiley və bayram günləri, anadan olan günlər ilə bağlı və digər analoji hallarda verilən həvəsləndirici ödənclər (mükafatlar da daxil olmaqla);

– işçinin öz vəzifəsinə aid olmayan ayrı-ayrı tapşırıqların yerinə yetirilməsinə görə ödəmələr;

– əmək alətlərinin, vasitələrinin və digər əşyaların amortizasiyasına görə pul əvəzi;

– maddi yardım şəklində verilən müxtəlif növ ödənişlər;

ezamiyyət ilə bağlı verilən ödəmələr, çöl xərcləri, daimi işi yolda olan, yaxud gediş-gəliş və ya gəzəri xarakter daşıyan işçilərə ödənilən əlavələr, bilavasitə tikintidə çalışan işçilər üçün səyyar xarakterli işə görə, işin növbə metodu ilə yerinə yetirilməsinə görə əlavələr;

– ayrı-ayrı işçilərə pulsuz verilmiş mənzil, kommunal xərclərin, yanacağın, nəqliyyatda gediş biletlərinin dəyəri və ya onların kompensasiyası;

– işçilərə verilən iş paltarlarının, iş ayaqqabılarının və başqa fərdi mühafizə vasitələrinin, sabunun, başqa yuyucu vasitələrin, südün və müalicə-profilaktika qidalarının dəyəri;

– qanunvericilikdə nəzərdə tutulmuş hallarda pulsuz qidaların dəyəri (pulsuz kollektiv yeməklər, müəssisənin mənfəətinin hesabına işçilərə pulsuz və ya güzəştli şərtlərlə verilən yeməklər);

– sanatoriya-kurort müalicəsinə və istirahət evlərinə yollayışların dəyəri;

– başqa əraziyə işə keçirildikdə və yaxud köçdükdə mənzil kirayəsi və əmlakın daşınması üzrə xərclərin ödənilməsi;

– istehsalatdan tam və ya qismən ayrılmaqla təhsil almağa göndərilmiş işçilərə müəssisə və təşkilatlar tərəfindən ödənilən təqaüdlər;

– yarış, baxış və müsabiqə qaliblərinə verilən pul mükafatları;

– gənc mütəxəssislərə ali və yaxud orta ixtisas təhsil müəssisəni qurtardıqdan sonra verilən məzuniyyət zamanı müəssisələr, idarələr, təşkilatların hesabına ödənilən müavinətlər;

– mülki-hüquqi müqavilələr üzrə işlərin yerinə yetirilməsinə görə ödəmələr;

– istifadə edilməmiş əmək məzuniyyətlərinə görə kompensasiya.

Daha bir yenilik: ödənişin vaxtı dəyişib

Əmək Məcəlləsinə edilən dəyişikliklərdən biri də məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqının verilməsinin başqa müddətlərinin müəyyən edilməsi ilə bağlıdır. Nazirlikdən bildirilib ki, son dəyişiklikdən əvvəl Məcəllənin 140-cı maddəsinin 5-ci hissəsinin tələblərinə görə, məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqı məzuniyyətin başlanmasına ən geci 3 gün qalmış ödənilməli idi: “Lakin təcrübədə bəzi hallarda işəgötürən tərəfindən bu tələbə əməl edilməsi mümkün olmurdu və yekunda məzuniyyət haqqını 3 gün əvvəl ödəməyən işəgötürən qanunvericiliyin tələblərini pozduğu üçün onun inzibati məsuliyyətə cəlb edilməsi riski yaranırdı. Son dəyişikliklə məzuniyyət haqqının başqa müddətlərdə verilməsi ilə bağlı yeni imkan yaradılib. Lakin bu halda 2 əsas şərtə əməl edilməlidir:

a) Məzuniyyət haqqının başqa vaxtda verilməsi mütləq şəkildə əmək müqaviləsində və ya kollektiv müqavilədə müəyyən edilməli;

b) Bu müddət növbəti əməkhaqqı (avans və ya qalan hissənin verilməsi) verilən gündən gec olmamalıdır”.

Orta əməkhaqqının saxlanılması məsələsinə gəlincə, qeyd olunub ki, Əmək Məcəlləsində müəyyən edilən hallarda işçi faktiki olaraq əmək funksiyasını icra etmir. Lakin işçiyə həmin günlər üçün əməkhaqqının verilməsi məcburidir. Bu zaman orta əməkhaqqı saxlanılır. Orta əməkhaqqının hesablanması qaydası isə əmək məzuniyyəti zamanı Məcəllənin 140-cı, digər qalan hallarda isə Məcəllənin 177-ci maddəsi ilə tənzimlənir.

“Orta əməkhaqqının saxlanılması işçi məzuniyyətdə (əmək, təhsil və ya yaradıcılıq) olarkən, habelə Məcəllənin 179-cu maddəsində sadalanan hallarda (məsələn, şahid, zərərçəkmiş şəxs, ekspert, mütəxəssis, tərcüməçi, hal şahidi sifəti ilə təhqiqat, ibtidai istintaq və məhkəmə orqanlarına çağırıldıqda, fərdi əmək mübahisələrinin həlli zamanı məhkəmə araşdırmalarının aparılmasında iştirak etdikdə, işəgötürən tərəfindən istehsalatdan tam və ya qismən ayrılmaqla əlavə təhsil müəssisələrinə göndərildikdə; yaşadığı inzibati ərazi vahidindən başqa bölgəyə, habelə xarici ölkələrə ezamiyyətə göndərildikdə, müvafiq tədbirlərdə mülkiyyətçinin maraqlarını və qanuni mənafelərini müdafiə etmək və işəgötürəni təmsil etmək zəruriyyəti ilə bağlı iş yerindən kənara göndərildikdə, donor olan işçilər tibbi müayinədən keçdikləri, qan və qan komponentlərini verdikləri gün, tibbi müayinədən keçirilən zaman işçilər tibb müəssisəsində olduqları vaxt ərzində və s.) tətbiq edilir”, – nazirliyin açıqlamasında qeyd olunub.

Mənbə: vergiler.az

İşçilərin süni şəkildə yararlandığı kompensasiya tələbinə son

Repetitorluq fəaliyyəti ilə məşğul olanlar üçün vergi güzəşti varmı?

posted in: Xəbər | 0

Fərdi qaydada (əyani və ya onlayn dərslər) ingilis dili üzrə repetitorluq fəaliyyətinə başlamağı və fərdi sahibkar kimi qeydiyyatdan keçərək uçota alınmağı planlaşdırıram. Bu proseslə bağlı bir neçə məsələyə aydınlıq gətirməyinizi xahiş edirəm: 1. Fərdi sahibkar kimi qeydiyyatdan keçdikdən sonra fərdi şəxslərdən (şagirdlərdən və ya valideynlərdən) alınan ödənişlərin gəlir kimi uçotu necə aparılmalıdır? 2. VÖEN açıldıqdan sonra vergi və sosial sığorta öhdəliklərinin yerinə yetirilməsi, bəyannamələrin təqdim edilməsi və ümumi prosedurla bağlı əlavə diqqət etməli olduğum məqamlar hansılardır?

İqtisadiyyat Naziriliyi yanında Dövlət Vergi Xidmətindən bildirilib ki, sorğuda qeyd olunan fəaliyyət sahibkarlıq fəaliyyəti hesab edilir. Vergi Məcəlləsinin 33.4-cü maddəsinə əsasən, hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyətini həyata keçirən fiziki şəxs sahibkarlıq fəaliyyətinə başladığı günədək vergi uçotuna alınmaq üçün vergi orqanına ərizə təqdim etməli və VÖEN əldə etməli, fəaliyyətdən əldə olunan gəlirdən dövlət büdcəsinə vergi ödəməlidir. Vergi öhdəlikləri vergi uçotuna alınarkən təqdim olunan ərizədə seçilmiş vergitutma sistemi və yaranan vergitutma obyektlərinə uyğun qaydada müəyyən edilir.
Əgər fiziki şəxs sadələşdirilmiş vergitutma sistemi seçibsə, bu halda əldə edilən gəlirlərdən (ümumi hasilatdan) xərclər çıxılmadan 2 faiz dərəcə ilə sadələşdirilmiş vergi hesablanıb dövlət büdcəsinə ödənilir. Əgər fəaliyyət gəlir vergisinin ödəyicisi kimi həyata keçirilirsə, əldə edilmiş gəlirdən həmin gəlirin əldə olunması ilə bağlı çəkilən xərclər çıxıldıqdan sonra qalan məbləğdən 20 faiz dərəcə ilə gəlir vergisi hesablanıb dövlət büdcəsinə ödənilir.

Xidmətdən o da bildirilib ki, Vergi Məcəlləsinin 102.1.30-1-ci maddəsinə əsasən, 2025-ci il yanvarın 1-dən etibarən qeyd olunan fəaliyyət növləri ilə məşğul olan fiziki şəxslərin həmin fəaliyyət növlərindən təqvim ili üzrə əldə etdiyi gəlirlər (xərclər nəzərə alınmadan) 45.000 manata qədər olduqda, həmin gəlirlərin 75 faizi gəlir vergisindən azaddır.

Elm, təhsil, mədəniyyət və idman sahəsində göstərilən xidmətlər həmin maddədə qeyd olunan fəaliyyət növlərinə aid edilir (Vergi Məcəlləsinin 102.1.30-1.6-cı maddəsi). Vergi ödəyicisi tərəfindən əmtəəsiz əməliyyatlar aparıldığı halda, bu maddə ilə müəyyən edilmiş vergi güzəşti əmtəəsiz əməliyyatlardan yaranan gəlirlərə şamil edilmir.

Əlavə olaraq bildirilib ki, nəzərdə tutulan fəaliyyət sahələri ilə məşğul olan fiziki şəxs eyni zamanda digər fəaliyyət sahələri ilə də məşğul olduqda, 102.1.30-1-ci maddədə nəzərdə tutulan güzəşt hüququndan yalnız o halda istifadə edə bilər ki, həmin fəaliyyət sahələrindən əldə edilən illik gəlirlərin illik ümumi gəlirlərdə xüsusi çəkisi 50 faizdən az olmasın.

Bəyannamələrin formaları və doldurulması qaydaları, elektron xidmətlərdən istifadə zamanı qarşılaşdığınız texniki məsələlərlə bağlı “Bəyannamə” və “Elektron xidmətlər” bölməsinə keçid edə bilərsiniz.
Vergi orqanlarında uçot prosedurları, fəaliyyətinizin xüsusiyyətlərinə görə etməli olduğunuz addımlar barədə daha ətraflı məlumat almaq üçün Dövlət Vergi xidmətinin rəsmi internet səhifəsindəki “Vergi bələdçisi” bölməsində yerləşdirilmiş məlumatlarla tanış ola, əlavə suallar yarandıqda isə Çağrı Mərkəzinə (195-1) və ya vergi ödəyicilərinə xidmət mərkəzlərinə müraciət edə bilərsiniz.

Əsas: Vergi Məcəlləsinin 33.4, 102.1.30-1, 218.1-ci maddələri

Mənbə: vergiler.az

İşçilərin süni şəkildə yararlandığı kompensasiya tələbinə son

İşçilərin süni şəkildə yararlandığı kompensasiya tələbinə son

posted in: Xəbər | 0

Əmək Məcəlləsində edilmiş sonuncu dəyişikliklərdən biri də məzuniyyət hüququ, onun rəsmiləşdirilməsi və uçotu ilə bağlıdır.

Yeniliyi sərbəst auditor Altay Cəfərov şərh edir.

Əmək Məcəlləsinin 138-ci maddəsi işçilərə məzuniyyətlərin verilməsinin rəsmiləşdirilməsi və uçotunun aparılmasını müəyyən edir. Maddənin 1-ci hissəsində göstərilib ki, bu maddənin 2-1-ci hissəsində müəyyən edilmiş hal istisna olmaqla, bütün növ məzuniyyətlərin verilməsi işçinin yazılı (kağız daşıyıcıda və ya elektron informasiya sistemi vasitəsilə) ərizəsi əsasında işəgötürənin əmri (sərəncamı, qərarı) ilə rəsmiləşdirilir. Həmin maddənin 2-ci bəndində isə qeyd olunub ki, məzuniyyətin verilməsi barədə əmr (sərəncam, qərar) məzuniyyətin başlanmasına azı beş gün qalmış verilir və işçi onunla tanış edilir.

Əmək Məcəlləsinin 138-ci maddəsinə yeni əlavə edilmiş 2-1-ci hissəyə əsasən, işəgötürənin yazılı (kağız daşıyıcıda və ya elektron informasiya sistemi vasitəsilə) xəbərdarlığından sonra işçi əmək məzuniyyətinin növbəlilik cədvəlinə və başqa vaxta keçirilməsi şərtləri və qaydasına riayət etməyib məzuniyyətdən istifadə etmək (tam, yaxud bir hissəsindən) üçün işəgötürənə ərizə ilə müraciət etmədikdə işəgötürənin əmri (sərəncamı, qərarı) ilə müvafiq iş ilinin əmək məzuniyyətinə göndərilir. Eyni zamanda, Məcəllənin 135-ci maddəsinin 1-ci bəndində göstərilib ki, bu Məcəlləyə uyğun olaraq işəgötürən tərəfindən işçiyə əmək məzuniyyətinin verilməməsi qadağandır.

Əmək Məcəlləsində əmək məzuniyyəti ilə bağlı qısaca tələblər belədir:

– Növbəti ilin əmək məzuniyyəti üçün cari ilin sonlarında işəgötürən tərəfindən növbəlilik cədvəli tutulmalı və imzalanmalıdır (işçilərin rəyləri nəzərə alınmaqla).

– Əmək məzuniyyətinə çıxmazdan əvvəl işçi müvafiq ərizə ilə müraciət etməlidir.

– İşəgötürən əmr imzalamalı və həmin əmrlə işçini tanış etməlidir.

– Həmçinin işəgötürən tərəfindən işçiyə əmək məzuniyyətinin verilməməsi də qadağandır. Bu, inzibati məsuliyyət yaradır.

Ancaq təcrübədə tez-tez rastlaşdığımız hallardan biri işçinin əmək məzuniyyətindən istifadə etmək istəməməsidir. Səbəb kimi bildirirlər ki, əmək məzuniyyəti dövründə işləmək istəyirlər və sonradan məzuniyyətdən istifadə olunmamasına görə kompensasiya tələb edirlər. İşəgötürən də əmək məzuniyyətinin verilməməsinin qadağan olduğunu bildirdikdə və hökmən məzuniyyətə getməyi tələb etdikdə, bildirirlər ki, onlar əmək məzuniyyətinə getmək istəmələri haqqında işəgötürənə ərizə ilə müraciət etməyiblər.

Yəni işçi ərizə verməyibsə, işəgötürən onu əmək məzuniyyətinə göndərə bilməz.

Beləliklə, 138-ci maddəyə əlavə edilmiş 2-1-ci hissə bu boşluğu tam aradan qaldırmış olur. Artıq işəgötürən işçinin növbəlilik cədvəlinə uyğun əmək məzuniyyətinin vaxtı çatanda onun bu hüququndan istifadə etməsi ilə bağlı ərizəsi olmasa, ona yazılı xəbərdarlıq edəcək. Bu zaman işçi əmək məzuniyyətinin növbəlilik cədvəlinə uyğun olaraq əmək məzuniyyətindən istifadə edilməsi haqqında əzirə vermədikdə və başqa vaxta keçirilməsi şərtləri və qaydasına riayət etməyərək məzuniyyətdən istifadə etmək (tam, yaxud bir hissəsindən) üçün işəgötürənə ərizə ilə müraciət etmədikdə, o, artıq işəgötürənin əmri (sərəncamı, qərarı) ilə müvafiq iş ilinin əmək məzuniyyətinə göndəriləcək.

Sadə formada desək, işçi əmək məzuniyyətindən könüllü formada istifadə etmək istəmədiyi halda, işəgötürən xəbərdarlıq etməklə məcburi formada onu əmək məzuniyyətinə göndərəcək. İşçilərin və işəgötürənlərin hüquqlarının təmin olunması baxımından, bu dəyişiklik çox vacib bir yenilikdir.

Mənbə: vergiler.az

Müavinətləri artıq quruma müraciət etmədən almaq mümkün olacaq

1 40 41 42 43 44 45 46 2. 680