Read More9
Read More9

İşdənçıxarma müavinətinin hesablanması – qaydalar, məbləğlər

posted in: Xəbər | 0

Bəzi hallarda işdən azad edilən işçilərə faktiki işlənmiş vaxta görə əməkhaqqından və istifadə edilməmiş məzuniyyətə görə kompensasiyadan başqa, işdənçıxarma müavinəti və müxtəlif ödənişlər verilməlidir.

Qanunvericiliyin bu tələbini “EN Group Consulting” MMC-nin direktoru Elvin Zaidov şərh edir.

1. Müəssisə ləğv edildikdə və işçilərin sayı və ya ştatları ixtisar edildikdə işçilərə verilən müavinət və ödənişlər

a) Əmək Məcəlləsinin 70.1-ci maddəsinə əsasən, işçilərin sayı azaldıqda və ya ştatları ixtisar olunduqda Əmək Məcəlləsinin 70-ci maddəsinin “b” bəndi ilə işəgötürən tərəfindən əmək müqaviləsinə xitam verilməzdən əvvəl işçi işəgötürən tərəfindən həmin işəgötürənlə bağlanmış əmək müqaviləsinə (əmək müqavilələrinə) uyğun olaraq, əmək stajına görə aşağıdakı müddətlərdə rəsmi xəbərdar edilməlidir:

• 1 ilədək əmək stajı olduqda – azı iki təqvim həftəsi;

• 1 ildən 5 ilədək əmək stajı olduqda – azı dörd təqvim həftəsi;

• 5 ildən 10 ilədək əmək stajı olduqda – azı altı təqvim həftəsi;

• 10 ildən çox əmək stajı olduqda – azı doqquz təqvim həftəsi.

b) Əmək Məcəlləsinin 70.2-ci maddəsinə əsasən, xəbərdarlıq müddəti ərzində hər iş həftəsində əməkhaqqı saxlanılmaqla iş axtarmağa imkan yaradılması məqsədilə işçi azı 1 iş günü əmək funksiyasının icrasından azad edilir.

c) Əmək Məcəlləsinin 70.4-ci maddəsinə əsasən, işəgötürən işçinin razılığı ilə yuxarıda qeyd edilən xəbərdarlıq müddəti əvəzinə ödənilən birdəfəlik əməkhaqqı aşağıdakı miqdarlarda ödənilməklə xitam verə bilər:

• azı 2 təqvim həftəsi xəbərdarlıq müddəti əvəzinə orta aylıq əməkhaqqının 0,5 misli,

• azı 4 təqvim həftəsi xəbərdarlıq müddəti əvəzinə orta aylıq əməkhaqqının 0,9 misli,

• azı 6 təqvim həftəsi xəbərdarlıq müddəti əvəzinə orta aylıq əməkhaqqının 1,4 misli,

• azı 9 təqvim həftəsi xəbərdarlıq müddəti əvəzinə orta aylıq əməkhaqqının 2 misli.

Əmək Məcəlləsinin 56-cı maddəsinə əsasən, əgər işçi əmək şəraitinin şərtlərinin dəyişdirilməsi səbəbindən işdən ayrılırsa, Məcəllənin 68-ci maddəsinin “c” bəndinə əsasən, əmək müqaviləsinə xitam verildikdə işəgötürən əmək şəraitinin şərtlərini dəyişdirməzdən azı 1 ay əvvəl işçini xəbərdar etməlidir. Yaxud bu xəbərdarlıq müddəti əvəzinə orta aylıq əməkhaqqından az olmamaqla işçiyə ödəniş etməlidir.

Xəbərdarlıq müddəti ərzində əmək müqaviləsinə xitam verilmiş işçilərə nəzərdə tutulmuş xəbərdarlıq müddəti əvəzinə verilən ödəniş xəbərdarlıq müddətinin ötmüş hissəsinə mütənasib olaraq azaldılır.

2. Müəssisənin ləğv edilməsi və işçilərin sayı və ya ştatların ixtisar edilməsinə görə işdənçıxarma müavinəti

Əmək müqaviləsinə Əmək Məcəlləsinin 70-ci maddəsinin “a” və “b” bəndləri ilə xitam verilərkən işçiyə işəgötürən tərəfindən həmin işəgötürənlə bağlanmış əmək müqaviləsinə (əmək müqavilələrinə) uyğun olaraq, əmək stajından asılı olaraq, Əmək məcəlləsinin 77.3-cü maddəsinə əsasən, aşağıdakı məbləğlərdə işdənçıxarma müavinəti ödənilir:

• 1 ilədək əmək stajı olduqda – orta aylıq əməkhaqqı miqdarında;

• 1 ildən 5 ilədək əmək stajı olduqda – orta aylıq əməkhaqqının azı 1,4 misli miqdarında;

• 5 ildən 10 ilədək əmək stajı olduqda – orta aylıq əməkhaqqının azı 1,7 misli miqdarında;

• 10 ildən çox əmək stajı olduqda – orta aylıq əməkhaqqının azı 2 misli miqdarında.

3. Orta aylıq əməkhaqqının azı 2 misli miqdarında ödənilən işdənçıxarma müavinəti

Əmək Məcəlləsinin 77.7-ci maddəsinə əsasən, orta aylıq əməkhaqqının azı 2 misli miqdarında müavinət aşağıdakı hallarda ödənilir:

• Əmək Məcəlləsinin 68.2-ci maddəsinin “c” bəndinə əsasən, əmək şəraitinin şərtlərinin dəyişdirilməsi ilə əlaqədar əmək müqaviləsinə xitam verildikdə;

• Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin “c” bəndinə əsasən, qanunla daha uzun müddət müəyyən edilməmişdirsə, əmək qabiliyyətinin fasiləsiz olaraq altı aydan çox müddətə davamlı itirilməsi ilə əlaqədar işçi əmək funksiyasını yerinə yetirə bilmədikdə və fərdi reabilitasiya proqramına uyğun olaraq iş yerinin uyğunlaşdırılması və ya yüngül işə keçirilməsi mümkün olmadıqda.

4. Orta aylıq əməkhaqqının azı 3 misli miqdarında ödənilən işdənçıxarma müavinəti

Əmək Məcəlləsinin 77.7-ci maddəsinə əsasən, orta aylıq əməkhaqqının azı 3 misli miqdarında müavinət aşağıdakı hallarda ödənilir:

• Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin “e” bəndinə əsasən, işçinin vəfatı ilə əlaqədar əmək müqaviləsinə xitam verildikdə vəfat edənin vərəsələrinə;

• Əmək Məcəlləsinin 68-ci maddəsinin ikinci hissəsinin “ç” bəndi və 63-cü maddənin 2-ci bəndinə əsasən, müəssisənin mülkiyyətçisinin dəyişməsi ilə əlaqədar müəssisənin rəhbərinin, onun müavinlərinin, baş mühasibin və bilavasitə idarəetmə funksiyasını yerinə yetirən digər struktur bölmə rəhbərlərinin əmək müqaviləsinə xitam verildikdə;

• Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin birinci hissəsinin “a” bəndinə əsasən, işçi hərbi və ya alternativ xidmətə çağırıldıqda əmək müqaviləsinə xitam verildikdə.

Müəssisənin ləğv edildiyi hallarda, birinci növbədə işçilərin əməkhaqqı, sosial müdafiə xarakterli bütün ödəmələri, o cümlədən istifadə etmədiyi məzuniyyətə görə pul əvəzi, Əmək Məcəllənsinin 77 və 239-cu maddələri ilə müəyyən edilmiş ödəmələri, habelə müəssisənin fəaliyyətinin dayandırıldığı günə işçiyə verilməli olan digər ödənclər işəgötürən tərəfindən ödənilməlidir.

Əgər müəssisənin ləğv edildiyi və ya müflisləşməsi nəticəsində iflasa uğradığı hallarda qanunla nəzərdə tutulmuş qaydada ödəncləri ödəməyə işəgötürənin maddi-maliyyə imkanı yoxdursa, onda işçilərə həmin ödənclər müəssisənin əmlakı satılmaqla və ya müvafiq normativ hüquqi aktlarla müəyyən edilən qaydada dövlət tərəfindən yaradılmış təminat sistemi ilə ödənilməlidir.

Qanunvericiliklə müəyyən edilmiş qaydada müəssisənin ləğvi və ya fiziki şəxs olan işəgötürənin vergi uçotundan çıxarılması halları istisna olmaqla, işçinin müddətli həqiqi hərbi xidmətdə olduğu müddət ərzində əvvəlki iş yeri və vəzifəsi saxlanılır. Müddətli həqiqi hərbi xidmətə çağırılanadək müvafiq müəssisədə və ya fiziki şəxs olan işəgötürənin yaratdığı iş yerində işləmiş şəxslər, hərbi xidmətdən buraxıldıqdan ən geci 60 təqvim günü keçənədək həmin müəssisədə və ya fiziki şəxs olan işəgötürənin yaratdığı iş yerində əvvəlki və ya buna bərabər vəzifəyə (peşəyə) qayıtmaq hüququna malikdirlər.

Orta əməkhaqqının hesablanması

Orta əməkhaqqı və onun hesablanması qaydası Əmək Məcəlləsinin 177-ci maddəsinə əsasən tənzimlənir:

1) Orta əməkhaqqı – işçiyə vəzifəsi (peşəsi) üzrə işəgötürən tərəfindən ödənilmiş məvacib və onun tərkibinə daxil olan ödənclərin bu Məcəllədə və digər normativ hüquqi aktlarda nəzərdə tutulan qaydada müəyyən olunan məbləğdir.

2) Əmək məzuniyyəti dövrü üçün verilən əməkhaqqı istisna olmaqla, qalan bütün hallarda işçinin orta əməkhaqqı ödənişdən əvvəlki 2 təqvim ayı ərzində qazandığı əməkhaqqının cəmi həmin aylardakı iş günlərinin sayına bölməklə bir günlük əməkhaqqı tapılır və alınan məbləğ əməkhaqqı saxlanılan iş günlərinin sayına vurulmaqla müəyyən edilir.

3) 2 aydan az işləmiş işçilər üçün orta aylıq əməkhaqqı belə hesablanır: işçinin faktiki işlənmiş günlər ərzində qazandığı əməkhaqqını həmin günlərə bölməklə bir günlük əməkhaqqı müəyyən edilir, alınan məbləğ əməkhaqqı saxlanılan iş günlərin sayına vurulur.

3-1) 177-ci maddənin 2-ci və 3-cü hissələrində göstərilən hallarda hesablanmış bir günlük əməkhaqqı qismən ödənişli sosial məzuniyyətdə və işəgötürənin təşəbbüsü ilə ödənişsiz məzuniyyətdə olması, eləcə də işçinin təqsiri olmadan boşdayanma səbəblərindən işçinin sonuncu bir günlük əməkhaqqından az olduğu halda sonuncu bir günlük əməkhaqqı tətbiq edilir.

4) Orta əməkhaqqı müəyyən edilərkən Əmək Məcəlləsinin 157-ci maddəsində nəzərdə tutulmuş əməyin ödənilməsi üzrə bütün növ ödənclər hesaba alınır.

5) Orta əməkhaqqının hesablanması qaydası Əmək Məcəlləsinin 60, 77, 122, 123-cü maddələrində, 125-ci maddəsinin 4-cü hissəsində, 170, 172, 179, 181, 198, 224, 230, 232, 236, 243, 244, 245 və 293-cü maddələrində nəzərdə tutulmuş hallarda tətbiq edilir.

6) Orta əməkhaqqı hesablanarkən nəzərə alınan və alınmayan ödənclər müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilir. Orta əməkhaqqı hesablanarkən nəzərə alınan və alınmayan ödənclər Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2000-ci il 15 iyul tarixli, 126 nömrəli qərarı ilə müəyyən edilir.

Misal: İşçi müəssisədə 12 il çalışdıqdan sonra ona 12.01.2026 tarixdə xəbərdarlıq gəlir ki, 9 təqvim həftəsindən sonra işçilərin sayı və ya ştatların ixtisar edilməsi səbəbi ilə işdən azad ediləcək. İşçinin aylıq əməkhaqqı məbləği 2.000 manatdır. İşçi və işəgötürən razılığa gəlirlər ki, xəbərdarlıq müddəti əvəzinə əməkhaqqını birdəfəyə ödəməklə müvafiq əsasla əmək müqaviləsinə xitam verilsin.

İşçinin işdən azad olunması zamanı alacağı müavinət və ödənişləri hesablanması qaydası aşağıdakı kimi olacaq:

Əvvəlki 2 ayın iş günlərinin sayı: 18 gün (noyabr 2025) + 22 gün (dekabr 2025) = 40 iş günü
Bir günlük əməkhaqqı:
2000 + 2000 = 4000 manat;
18 + 22 = 40 gün;
4000 : 40 = 100 manat.

2025-ci ilin istehsalat təqviminə əsasən orta aylıq iş günlərinin sayı 19.92-dir.
Orta əməkhaqqı məbləği: 19.92 x 100 = 1992 manat.

İşçiyə ödəniləcək işdənçıxarma müavinəti hesablanan zaman orta aylıq əməkhaqqı olaraq 1.992 manat nəzərə alınacaq. Digər ödənişlər də ona əsasən hesablanacaq:

Xəbərdarlıq müddəti əvəzinə ödəniş:
1.992 x 2 = 3.984 manat.

İşdənçıxarma müavinəti üzrə ödəniş:
1.992 x 2 = 3.984 manat.

Mənbə: vergiler.az

Qısaldılmış və natamam iş vaxtı hansı hallarda tətbiq olunur?

Qısaldılmış və natamam iş vaxtı hansı hallarda tətbiq olunur?

posted in: Xəbər | 0

Əmək qanunvericiliyində bir sıra kateqoriyalara aid işçilər üçün qısaldılmış iş vaxtı və natamam iş vaxtının tətbiqi nəzərdə tutulur. Hər iki halda işçinin gündəlik və ya həftəlik iş müddəti azaldılır. Lakin bu iş rejimlərinin tətbiq əsasları fərqlidir.

Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin izahına görə, qısaldılmış iş vaxtı daha çox işçinin yaşı, səhhəti, əmək şəraiti və gördüyü işin xarakteri ilə bağlı müəyyən edilir. Məsələn, 16 yaşınadək işçilər üçün həftəlik iş vaxtı 24 saatdan, 16 yaşdan 18 yaşadək işçilər, orqanizmin funksiyalarının 61–100 faiz pozulmasına görə əlilliyi müəyyən edilmiş şəxslər, hamilə və yaşyarımadək uşağı olan qadınlar, eləcə də 3 yaşınadək uşağını təkbaşına böyüdən valideynlər üçün isə 36 saatdan artıq olmamalıdır.

Əmək şəraiti zərərli olan işlərdə çalışan işçilər üçün də həftədə 36 saatdan çox olmayan qısaldılmış iş vaxtı tətbiq edilir. Bu, fiziki, kimyəvi, bioloji və insan sağlamlığı üçün zərərli olan digər istehsalat amillərinin mövcud olduğu iş yerlərinə aiddir.

Bundan başqa, yüksək həssaslıq, zehni, fiziki və əsəb gərginliyi tələb edən, insanın səhhətinə mənfi təsir göstərə bilən xüsusi xarakterli işlərdə çalışan şəxslər üçün də qısaldılmış iş vaxtı müəyyən edilə bilər. Bu kateqoriyaya həkimlər, müəllimlər, elektrotexniki qurğularda və qanunvericilikdə nəzərdə tutulan digər iş yerlərində çalışan şəxslər daxildir.

Natamam iş vaxtı isə başqa qaydada tətbiq olunur. Bu iş rejimi əmək müqaviləsi bağlanarkən və ya əmək münasibətləri dövründə işçi ilə işəgötürənin qarşılıqlı razılığı əsasında müəyyən edilir. Natamam iş vaxtı natamam iş günü və ya natamam iş həftəsi formasında ola bilər. Onun müddəti və hansı dövr üçün tətbiq olunacağı tərəflərin razılığı ilə müəyyən edilir.

Bəzi hallarda isə işəgötürən işçinin müraciəti əsasında natamam iş vaxtı müəyyən etməlidir. Bu, işçinin səhhəti, hamiləlik, əlillik vəziyyəti, xroniki xəstəliyi olan uşağa və ya ailə üzvünə qulluq zərurəti ilə bağlı ola bilər. Həmçinin on dörd yaşına çatmamış və ya əlilliyi olan uşağı olan qadınların ərizəsi əsasında natamam iş vaxtı müəyyən edilməlidir.

Qısaldılmış iş vaxtı ilə natamam iş vaxtı arasında əsas fərq ondan ibarətdir ki, qısaldılmış iş vaxtı qanunvericilikdə xüsusi qorunan işçi kateqoriyaları və zərərli və ya xüsusi xarakterli işlər üçün nəzərdə tutulur. Natamam iş vaxtı isə əsasən tərəflərin razılığı ilə tətbiq edilir və işçinin şəxsi, ailə və ya sağlamlıq vəziyyəti ilə bağlı ehtiyaclarından irəli gələ bilər.

Hər iki halda işçinin əmək hüquqları qorunur. Natamam iş vaxtında çalışan işçilərin əmək hüquqlarının hər hansı formada məhdudlaşdırılmasına yol verilmir.

Mənbə: vergiler.az

İşçi iş yerinə hansı sənədləri könüllü təqdim edə bilər?

İşçi iş yerinə hansı sənədləri könüllü təqdim edə bilər?

posted in: Xəbər | 0

Son dövrlər ən çox müzakirə olunan məsələlərdən biri də işə qəbul zamanı işçilərdən tələb olunan sənədlərlə bağlıdır. Bəzi mütəxəssislər hesab edirlər ki, işəgötürən işə qəbul zamanı şəxslərdən bütün sənədləri tələb edə bilər. Məsələn, işəgötürənin işçinin sağlamlığı və ya narkoloji vəziyyəti ilə bağlı şübhələri yaranarsa, işçidən səhiyyə müəssisəsindən müvafiq arayışlar təqdim etməsini tələb edə bilər. Ancaq əmək qanunvericiliyi işəgötürənlərə belə bir hüquq tanımır. Bəs digər tələblərin hüquqi əsası varmı? İşçilərdən hansı sənədlər tələb oluna bilər?
Suallara ekspert Anar Bayramov aydınlıq gətirir. 

Әmək Məcəlləsinin 48-ci maddəsi işəgötürənin vəzifələri və işə qəbul zamanı şəxsdən hansı arayışları tələb edə bilməsini müəyyən edir. Məcəllənin 48-ci maddəsinin 5-ci hissəsinə əsasən, işçinin səhhətinə və sağlamlığına mənfi təsir göstərən amillər olan ağır, zərərli və təhlükəli əmək şəraitli iş yerlərində, habelə əhalinin sağlamlığının mühafizəsi məqsədilə qida sənayesi, ictimai iaşə, səhiyyə, ticarət və bu qəbildən olan digər iş yerlərində əmək müqaviləsi bağlanılarkən işçilər sağlamlıq haqqında tibbi arayış təqdim etməlidirlər.

Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2000-ci il 3 yanvar tarixli 1 nömrəli Qərarı ilə həmin peşələrin (vəzifələrin) və iş yerlərinin siyahısı təsdiq edilib. İşəgötürən heç bir halda adıçəkilən qərarda qeyd edilməyən peşə (vəzifə) və iş yerləri üzrə işə qəbul zamanı sağlamlıq haqqında tibbi arayışı (Forma 86) tələb edə bilməz.

Bəzən işçiyə Әmək Məcəlləsi və Vergi Məcəlləsi ilə müəyyən edilmiş təminat və güzəştləri tətbiq etmək üçün işçidən müəyyən sənədləri tələb edirlər. Məsələn, Әmək Məcəlləsinin 117-ci maddəsinə əsasən, əsas və əlavə məzuniyyətlərin müddətindən asılı olmayaraq, 14 yaşınadək iki uşağı olan qadınlara 2 təqvim günü, bu yaşadək üç və daha çox uşağı olan və ya əlilliyi olan uşağı olan qadınlara isə 5 təqvim günü müddətində əlavə məzuniyyət verilir. Bu güzəşti tətbiq etmək məqsədilə işçidən ailə tərkibi haqqında və ya uşağının əlilliyi ilə bağlı sənədləri tələb edirlər.

Digər bir misal işçinin Vergi Məcəlləsinin 102-ci maddəsində nəzərdə tutulan əməkhaqqından gəlir vergisi üzrə güzəştlərlə bağlıdır. Həmin Məcəllənin 102.3-cü maddəsinə əsasən, daimi qulluq tələb edən əlilliyi olan uşağa və ya orqanizmin funksiyalarının 81–100 faiz pozulmasına görə əlilliyi müəyyən edilmiş şəxsə baxan və onunla birlikdə yaşayan valideynlərdən (o cümlədən övladlığa götürən şəxslərdən) birinin (öz istəyi ilə), arvadın (ərin), himayəçinin və ya qəyyumun hər hansı muzdlu işdən vergi tutulmalı olan aylıq gəliri 200 manat məbləğində azaldılır.

Әmək Məcəlləsinin 48-ci maddəsi, eyni zamanda, işəgötürənə işçidən qanunvericiliklə nəzərdə tutulmayan sənədlərin tələb edilməsini qadağan edir. Belə ki, həmin maddənin 6-cı hissəsinə əsasən, əmək münasibətlərinə girən işçidən aidiyyəti dövlət informasiya sistemlərindən və ehtiyatlarından əldə edilməsi mümkün olan, bu Məcəllədə nəzərdə tutulmamış, habelə işin (vəzifənin) xüsusiyyətlərinə uyğun gəlməyən əlavə sənədlərin tələb edilməsi qadağandır.

Əmək Məcəlləsində edilmiş son dəyişiklik işçidən tələb olunan sənədlərlə bağlı mübahisələrin həllinə yardımçı olub. Məcəllənin 48-ci maddəsinə əlavə edilən 5-1-ci hissəyə əsasən, işçinin əmək və sosial hüquqları ilə bağlı təminatlarının və güzəştlərinin təmin edilməsi məqsədilə əmək münasibətləri ilə əlaqəli digər sənədlər (himayəsində olan ailə üzvlərinin sayı, əlilliyi olan şəxs olması, müharibə veteranı, məcburi köçkün statusu və s. barədə) işçi tərəfindən könüllü olaraq təqdim olunur.

Әmək Məcəlləsinə əlavə edilən yeni norma ilə bağlı vacib məqamları qeyd edək.

Birinci məqam işçinin sənədləri hansı məqsədlə təqdim etməsidir. Әmək Məcəlləsinin 48-ci maddəsinin 5-1-ci hissəsində açıq şəkildə göstərilir ki, sənədlər işçinin əmək və sosial hüquqları ilə bağlı təminatlarının və güzəştlərinin təmin edilməsi məqsədilə könüllü təqdim olunur.

Misal 1: İşçinin könüllü olaraq məhkumluq arayışını işəgötürənə təqdim etməsi Əmək Məcəlləsinin 48-ci maddəsinin 5-1-ci hissəsinə uyğun hesab olunmur. Çünki bu sənəd işçinin əmək və sosial hüquqları ilə bağlı hər hansı təminat və ya güzəştin tətbiqi məqsədi daşımır. Qanunvericilikdə məhkumluğu olmayan işçilər üçün ayrıca təminat və ya güzəşt nəzərdə tutulmayıb.

Misal 2: İşçi əlilliyi olan uşağı ilə bağlı sənədi könüllü olaraq işəgötürənə təqdim edə bilər. Çünki həm Əmək Məcəlləsində, həm də Vergi Məcəlləsində bu hal üzrə güzəştlər və təminatlar nəzərdə tutulub.

İkinci məqam işəgötürənin həmin məlumatlara elektron sənəd formasında çıxış imkanının olmasıdır.

Misal 3: İşəgötürənin ƏMAS altsistemində işçinin əlilliyi, müharibə veteranı və ya məcburi köçkün olması barədə məlumatlara çıxışı mövcuddur. Bu halda işəgötürən işçidən əlavə sənədlər tələb etmədən, dövlət informasiya sistemlərindən əldə edilən məlumatlar əsasında Əmək və Vergi məcəllələrində nəzərdə tutulan güzəşt və təminatları tətbiq etməlidir.

Üçüncü məqam işçinin güzəşt hüququ verən sənədləri gec təqdim etməsidir. Vergi Məcəlləsinin 102.8-ci maddəsinə əsasən, fiziki şəxsin bu maddədə sadalanan vergi güzəştlərini əldə etməyə əsas verən statusu olduğu, lakin güzəşt hüququnu təsdiq edən müvafiq sənədləri əmək müqaviləsi (kontraktı) hüquqi qüvvəyə mindikdən sonra təqdim etdiyi halda, vergi güzəşti həmin əmək müqaviləsinin hüquqi qüvvəyə mindiyi tarixdən hesablanır.

Misal 4: İşəgötürənlə işçi arasında bağlanan əmək müqaviləsinə əsasən, işçinin işə başlama tarixi 10 yanvar 2025-ci ildir. İşçi isə Vergi Məcəlləsinin 102.5-ci maddəsində nəzərdə tutulan güzəştlə bağlı sənədi 2026-cı ilin yanvar ayında təqdim edir. Bu halda işəgötürən əvvəlki bir il üzrə işçiyə tətbiq edilməli olan güzəştlərin təmin olunması məqsədilə dəqiqləşdirilmiş vergi bəyannaməsi təqdim etməlidir.

Dördüncü məqam işçinin əməkhaqqından gəlir vergisi üzrə güzəşt hüququndan istifadə üçün təqdim etməli olduğu sənədlərlə bağlıdır. Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 2001-ci il 4 yanvar tarixli 4 nömrəli Qərarı ilə “Әməkhaqqından tutulan vergi hesablanarkən fiziki şəxslərin vergi güzəştləri hüququnun müəyyənləşdirilməsi üçün sənədlərin siyahısı” təsdiq edilib. Təcrübədə bu siyahı ilə bağlı sualların çoxluğu nəzərə alınaraq, həmin siyahını təqdim edirik:

1. Әməkhaqqından tutulan vergi hesablanarkən fiziki şəxslərin güzəşt hüququ aşağıdakı sənədlər əsasında müəyyənləşdirilir:

1.1. Azərbaycan Respublikasının Vətən Müharibəsi Qəhrəmanları:

Azərbaycan Respublikası Vətən müharibəsi Qəhrəmanlarının təltif edilmə barədə vəsiqəsi;

1.1-1. Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları:

– Azərbaycan Respublikası Milli Qəhrəmanlarının təltif edilmə barədə vəsiqəsi;

1.2. Sovet İttifaqı və Sosialist Әməyi Qəhrəmanları:

– Sovet İttifaqı və Sosialist Әməyi Qəhrəmanlarının təltif edilmə barədə vəsiqəsi;

1.3. “Şöhrət” ordeninin hər üç dərəcəsi ilə təltif edilmiş şəxslər:

– “Şöhrət” ordeninin hər üç dərəcəsi ilə təltif edilmə barədə vəsiqə;

1.4. Orqanizminin funksiyaları 61-100 faiz pozulmuş müharibə ilə əlaqədar əlilliyi olan şəxslər:

– orqanizminin funksiyaları 61-100 faiz pozulmuş müharibə ilə əlaqədar əlilliyi olan şəxs barədə əlilliyi olan şəxslərin reyestrindən çıxarışı;

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin vəsiqəsi;

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun yerli qurumunun və ya “DOST” mərkəzinin arayışı:

1.5. Həlak olmuş, yaxud sonralar vəfat etmiş döyüşçülərin (şəhid statusu almış şəxslər istisna olmaqla) dul arvadları (ərləri) və övladları:

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin vəsiqəsi;

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun yerli qurumunun və ya “DOST” mərkəzinin arayışı;

– Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin, Әdliyyə Nazirliyinin, Daxili İşlər Nazirliyinin, Naxçıvan Muxtar Respublikası Әdliyyə Nazirliyinin, Dövlət Sərhəd Xidmətinin, Azərbaycan Respublikasının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Dövlət Mühafizə Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xüsusi Rabitə və İnformasiya Təhlükəsizliyi Dövlət Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Strateji Obyektlərin Mühafizəsi Dövlət Agentliyinin arayışları;

1.6. 1941-1945-ci illərdə arxa cəbhədə fədakar əməyinə görə orden və medallarla təltif edilmiş şəxslər:

– orden və medallarla təltif olunma haqqında vəsiqələr;

1.7. Qanunvericiliklə müəyyən edilmiş qaydada müharibə veteranı adı almış şəxslər:

– müharibə veteranı vəsiqəsi;

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin arayışı;

– Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin, Әdliyyə Nazirliyinin, Daxili İşlər Nazirliyinin, Naxçıvan Muxtar Respublikası Әdliyyə Nazirliyinin, Dövlət Sərhəd Xidmətinin, Azərbaycan Respublikasının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Dövlət Mühafizə Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xüsusi Rabitə və İnformasiya Təhlükəsizliyi Dövlət Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Strateji Obyektlərin Mühafizəsi Dövlət Agentliyinin arayışları:

1.8. Çernobıl AES-də qəza, mülki və ya hərbi təyinatlı atom obyektlərində, digər radiasiya qəzaları nəticəsində, habelə nüvə qurğularının hər hansı növləri, o cümlədən nüvə silahı və kosmik texnika ilə bağlı olan sınaqlar, təlimlər və başqa işlər nəticəsində şüa xəstəliyinə və şüa yükü ilə əlaqədar xəstəliyə tutulmuş və ya bu xəstəlikləri keçirmiş şəxslər:

– tibbi-sosial ekspert komissiyasının qərarı;

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin,
Әdliyyə Nazirliyinin və Daxili İşlər Nazirliyinin, Naxçıvan Muxtar Respublikası Әdliyyə Nazirliyinin, Dövlət Sərhəd Xidmətinin, Azərbaycan Respublikasının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin arayışları:

1.9. Orqanizminin funksiyalarının 61-100 faiz pozulmasına görə əlilliyi müəyyən edilmiş şəxslər (müharibə ilə əlaqədar əlilliyi müəyyən edilmiş şəxslər istisna olmaqla), əlilliyi olan uşaqlar;

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun yerli qurumunun və ya “DOST” mərkəzinin arayışı;

– tibbi-sosial ekspert komissiyasının qərarı;

1.10. Həlak olmuş, yaxud sonralar vəfat etmiş döyüşçülərin (şəhid statusu almış şəxslər istisna olmaqla) valideynləri, habelə vəzifələrinin icrası zamanı həlak olmuş dövlət qulluqçularının valideynləri və arvadları (ərləri):

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun yerli qurumunun və ya “DOST” mərkəzinin arayışı;

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin,
Әdliyyə Nazirliyinin və Daxili İşlər Nazirliyinin, Naxçıvan Muxtar Respublikası Әdliyyə Nazirliyinin, Dövlət Sərhəd Xidmətinin, Azərbaycan
Respublikasının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin arayışları;

1.12. Әfqanıstana və döyüş əməliyyatları aparılan başqa ölkələrə göndərilmiş hərbi qulluqçular və təlim-yoxlama toplanışlarına çağırılmış hərbi vəzifəlilər:

– Azərbaycan Respublikası Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin arayışı;

– hərbi hissənin, hərbi qulluqçu hazırlayan xüsusi təyinatlı təhsil müəssisənin arayışları;

– Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin, Әdliyyə Nazirliyinin, Daxili İşlər Nazirliyinin, Naxçıvan Muxtar Respublikası Әdliyyə Nazirliyinin, Dövlət Sərhəd Xidmətinin, Azərbaycan Respublikasının Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xarici Kəşfiyyat Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Dövlət Mühafizə Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Xüsusi Rabitə və İnformasiya Təhlükəsizliyi Dövlət Xidmətinin, Azərbaycan Respublikası Strateji Obyektlərin Mühafizəsi Dövlət Agentliyinin arayışları;

1.13. Daimi qulluq tələb edən əlilliyi olan uşağa və ya orqanizminin funksiyalarının 81-100 faiz pozulmasına görə əlilliyi müəyyən edilmiş şəxsə baxan və onunla birlikdə yaşayan valideynlərdən (o cümlədən övladlığa götürən şəxslərdən) biri (özlərinin istəyi ilə), arvad (ər), himayəçi və ya qəyyum;

– himayədə olma faktı barədə məhkəmə orqanlarının qərarı:

– ər və arvaddan birinin güzəştdən istifadə edib-etməməsi barədə onların əsas iş yeri üzrə işəgötürənin arayışı

– uşağın doğulması haqqında şəhadətnamənin surəti:

– birgə yaşamaq haqqında mənzil-kommunal istismar sahələrinin yaxud icra hakimiyyəti nümayəndəliklərinin arayışları;

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun yerli qurumunun arayışı;
– övladlığagötürmə barədə məhkəmə qərarının surəti;

1.14. Məcburi köçkünlərə və onlara bərabər tutulan şəxslər:

– Azərbaycan Respublikası Qaçqınların və Məcburi Köçkünlərin İşləri üzrə Dövlət Komitəsinin məcburi köçkün statusu haqqında vəsiqəsi;

1.15. Himayədə olanlara görə əməkhaqqından tutulan gəlir vergisindən güzəşt aşağıdakı sənədlərə əsasən verilir:

– ər və arvaddan birinin güzəştdən istifadə edib-etməməsi barədə onların əsas iş yerindən işəgötürənin arayışı;

– Azərbaycan Respublikası İqtisadiyyat Nazirliyinin təsdiq etdiyi formada yerli icra hakimiyyəti və ya bələdiyyə tərəfindən verilmiş arayışları.

1.16. Şəhid ailəsi statusu verilmiş şəxslərin valideynləri, dul arvadları (ərləri) və övladları:

– Azərbaycan Respublikası Әmək və Әhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin tabeliyində Sosial Xidmətlər Agentliyinin yerli qurumları tərəfindən verilən şəhid ailəsi statusunu təsdiq edən vəsiqə.

Qeyd edək ki, güzəşt hüququna malik olan şəxslər yuxarıda adları çəkilən sənədlərdən birini təqdim etməlidirlər.

Mənbə: vergiler.az

Əlavə dəyər vergisi tutulan dövriyyənin dəqiqləşdirilməsi qaydası

Əlavə dəyər vergisi tutulan dövriyyənin dəqiqləşdirilməsi qaydası

posted in: Xəbər | 0

Mövzunu iqtisad elmləri üzrə fəlsəfə doktoru, vergi eksperti İsmayıl Bağırov şərh edir.

Vergi Məcəlləsinin 163.1-ci maddəsində göstərilib ki, bu maddə aşağıdakı hallarda malgöndərənin, işgörənin və xidmət göstərənin vergi tutulan əməliyyatlarına tətbiq edilir:

  • 163.1.1. əməliyyat tam və ya qismən ləğv edildikdə, o cümlədən mal tam və qismən geri qaytarıldıqda;

Misal 1: Vergi ödəyicisi mart ayında alıcıya 23.600 manat dəyərində (o cümlədən ƏDV məbləği 3.600 manat (20000 x 18% = 3600) olan mal təqdim edib. Malın dəyəri həmin ay vergi ödəyicisinin bank hesabına daxil olub. Lakin aprel ayında alıcı 5.900 manat (o cümlədən 900 manat ƏDV (5000 x 18% = 900) məbləğində malı satıcıya geri qaytarıb. Bu halda alıcı və satıcı aprel ayındakı dövriyyələrinin məbləğini dəqiqləşdirməlidirlər. Satıcı mal təqdim edərkən ümumi məbləğə ƏDV hesabladığından, həmin malların qaytarılan hissəsinə düşən ƏDV məbləğini 900 manat bəyannamədə azaltmalı, alıcı isə qaytardığı mallara düşən büdcədən əvəzləşdirdiyi 900 manat ƏDV məbləğini büdcəyə bərpa etməlidir.

  • 163.1.2. əməliyyatın xarakteri dəyişdikdə;

Misal 2: Vergi ödəyicisi mart ayında 23.600 manatlıq ƏDV ilə birlikdə aldığı və 3.600 manat ƏDV-ni əvəzləşdirdiyi əmlakı may ayında müəssisənin nizamnamə fonduna pay şəklində qoyub. Vergi Məcəlləsinin 164.1.5-ci maddəsinə görə müəssisənin nizamnamə fonduna əmlakın pay şəklində qoyuluşu ƏDV-dən azad edilən əməliyyat hesab edilir. Deməli, vergi tutulan əməliyyatın xarakteri dəyişib və bu səbəbdən də vergi tutulan dövriyyə dəqiqləşdirilməlidir. Çünki Vergi Məcəlləsinin 175.6-cı maddəsinə əsasən, ver-gidən azad olunan əməliyyatlara görə ödənilmiş ƏDV-nin əvəzləşdirilməsinə yol verilmir. Bu halda may ayı üçün vergi tutulan dövriyyə dəqiqləşdirilməli və büdcəyə hesablanmalı olan ƏDV-nin məbləgi 3.600 manat (20.000 x 18% = 3.600 ) artırılmalıdır.

  • 163.1.3. qiymətlərin aşağı düşməsi və ya hər hansı digər səbəbdən əməliyyat üçün razılaşdırılmış kompensasiya dəyişdikdə;

Misal 3: 2025-ci ilin may ayının 20-də A müəssisəsi alıcıya ƏDV-li dəyəri 1.180 manat (o cümlədən 180 manat ƏDV (1000 x 18% = 180) olan mal göndərib. Həmin tarixə malın dəyəri ödənilib və müvafiq elektron qaimə-fak-tura təqdim edilib. Göstərilən əməliyyat üzrə A müəssisəsi may ayının bəyannaməsində büdcəyə 180 manat ƏDV hesablayıb. İyun ayında malın qiyməti aşağı salınaraq 944 manat (o cümlədən 144 manat ƏDV (800 x 18% = 144) razılaşdırılıb.

Belə olan halda A müəssisəsi may ayının vergi tutulan dövriyyəsini iyun ayı üçün təqdim edilən bəyannamədə dəqiqləşdirir və büdcəyə hesablanan ƏDV məbləğini 36 manat (180 – 144 = 36 ) azaldır.

Misal 4: Tutaq ki, A firması B firmasına 28 iyun 2025-ci il tarixində ƏDV daxil dəyəri 11.800 manat (10.000 + 1.800 ƏDV = 11.800 ) olan mal satıb və həmin tarixdə malın dəyəri ödənilib. 30 günə yaxın müddət keçəndən sonra B firması A firmasına iddia bildirib ki, satdığı malların qiymətləri yüksəkdir, qiymətlər aşağı salınmasa, mallar geri qaytarılacaq. A firması bunu qəbul edir və razılaşır ki, satdığı malların ƏDV-li dəyəri 9.440 manat (8.000 manat + 1.440 manat ƏDV = 9.440) məbləğində qəbul olunsun. Həmçinin bu əməliyyatla bağlı tərəflər 30.07.2025-ci il tarixində müvafiq sənədləşmələr aparırlar.

Belə olan halda A firması iyun ayının ƏDV bəyannaməsində dövriyyə kimi 11.800 manat (10.000 manat + 1.800 manat ƏDV) göstərəcək. Amma 30.07.2025-ci il tarixdə əməliyyat üçün müəyyən edilən malın dəyəri dəyişdiyindən iyul 2025-ci il tarixli ƏDV hesabatında 163-cü maddəni əsas göstərməklə dövriyyədə dəqiqləşdirmə ediləcək və 2.360 manat (2.000 manat + 360 manat ƏDV = 2.360) azaldılan dövriyyə yazılacaq.

  • 163.1.3. vergi ödəyicisi elektron qaimə-faktura verdikdən sonra vergi tutulan dövriyyənin dəqiqləşdirilməsi üçün əsas verən hallar üzə çıxdıqda və bu cür dəqiqləşdirmə qanunvericiliyə müvafiq olaraq aparıldıqda.

Misal 5: A müəssisəsi 2025-ci ilin may ayında B müəssisəsinə ƏDV daxil 1.180 manat (o cümlədən 180 manat ƏDV(1000 x 18% = 180) dəyərində mal göndərib, lakin alıcıya təqdim olunan elektron qaimə-fakturada malın ƏDV-li dəyərini səhvən 1.298 manat (o cümlədən 198 manat ƏDV (1100 x 18% = 198) göstərilib. Malın dəyəri B müəssisəsi tərəfindən may ayında ödənilib.

Müvafiq olaraq göstərilən əməliyyat üzrə may ayının bəyannaməsində A müəssisəsi büdcəyə 198 manat ƏDV hesablayıb, B müəssisəsi isə 198 manat ƏDV məbləğini büdcə ilə əvəzləşdirib.

İyun ayında bəlli olub ki, may ayında təqdim olunan elektron qaimə-fakturada malın dəyəri səhv göstərilib.

Belə olan halda:

  • A müəssisəsi may ayının vergi tutulan dövriyyəsini iyun ayı üçün təqdim edilən bəyannamədə dəqiqləşdirir və büdcəyə hesablanan ƏDV məbləğini 18 manat (198 – 180 = 18) azaldır (iyun ayının ƏDV bəyannaməsinin 319-cu sətrində);
  • B müəssisəsi may ayının vergi tutulan dövriyyəsini iyun ayı üçün təqdim edilən bəyannamədə dəqiqləşdirir və əvəzləşdirilmiş 18 manat (198 – 180 = 18) ƏDV məb¬ləğini büdcəyə hesablayır (iyun ayının ƏDV bəyannaməsinin 318-ci sətrində).

Vergi Məcəlləsinin 163.2-ci maddəsinə əsasən, vergi ödəyicisi Vergi Məcəlləsinin 163.1-ci maddəsində göstərilən hallardan birinin nəticəsində:

163.2.1. ƏDV üçün elektron qaimə-fakturanı vermiş və ƏDV-nin məbləğini həmin elektron qaimə-fakturada düzgün göstərməmişdirsə; yaxud

163.2.2. ƏDV-nin bəyannaməsində verginin məbləğini düzgün göstərməmişdirsə, Vergi Məcəlləsinin 174.2-ci və ya 175.5-ci maddələrinə müvafiq surətdə dəqiqləşdirmə aparılır. Dəqiqləşdirmə qiymətləndirmə bazasında dəyişikliyin baş verdiyi hesabat dövründə aparılır.

Misal 6: “A” MMC “B” MMC-yə 2025-ci ilin may ayında ƏDV daxil 1.180 manat (o cümlədən 180 manat ƏDV(1000 x 18% = 180) dəyərində mal göndərib, lakin alıcıya təqdim olunan elektron qaimə fakturada malın ƏDV-li dəyərini səhvən 1.400 manat (o cümlədən 213,6 manat ƏDV(1186.4 x 18% = 213.6) göstərib. Malın dəyəri “B” MMC tərəfindən may ayında ödənilib. Göstərilən əməliyyat üzrə may ayının bəyannaməsində “A” MMC büdcəyə 213,6 manat ƏDV hesablayıb, “B” MMC isə 213,6 manat ƏDV məbləğini büdcə ilə əvəzləşdirib. İyun ayında müəyyən olunub ki, may ayında təqdim olunan elektron qaimə-fakturada malın dəyəri səhv göstərilib.

Belə olan halda:

  • “A” MMC may ayının vergi tutulan dövriyyəsini iyun ayı üçün təqdim edilən bəyannamədə dəqiqləşdirir və büdcəyə hesablanan ƏDV məbləğini 33,6 manat (213,6 – 180 = 33,6 ) azaldır:
  • “B” MMC may ayının vergi tutulan dövriyyəsini iyun ayı üçün təqdim edilən bəyannamədə dəqiqləşdirir və əvəzləşdirilmiş 33,6 manat (213,6 – 180 = 33,6 ) ƏDV məbləğini büdcəyə hesablayır:

Göründüyü kimi, təqdim olunmuş elektron qaimə-fakturalar satıcıda ƏDV tutulan dövriyyəni, alıcıda isə əvəzləşdirilən dövriyyəni müəyyən edir və bir-birinə bərabərdir. Əgər təqdim olunmuş elektron qaimə-fakturalarda dövriyyənin dəqiqləşdirilməsi üçün əsas verən hallar aşkar olunursa, bu halda həm satıcının və həm də alıcının dövriyyəsində müvafiq dəqiqləşdirmələr aparmaq zəruriyyəti yaranır. Dövriyyənin dəqiqləşdirilməsi zamanı büdcəyə hesablanmalı və ya əvəzləşdirilməli olan ƏDV məbləği hər iki tərəfdə arta və ya azala bilər.

Mənbə: vergiler.az

Altıgünlük iş həftəsində gündəlik iş vaxtının müddəti

1 6 7 8 9 10 11 12 2. 699
error: Content is protected !!