Səfərbərlik üzrə hərbi xidmətə çağırılmış işçilərin əmək münasibətlərinin tənzimlənməsi

posted in: Xəbər | 0

Məlum olduğu kimi, 27 sentyabr 2020-ci il tarixində başlayan Vətən Müharibəsi 44 gün ərzində Şanlı Ordumuzun Qələbəsi ilə yekunlaşdı.

Ötən bu dövr ərzində hərbi əməliyyatda iştirak etmək məqsədilə minlərlə ehtiyatda olan hərbi qulluqçu toplanışlara və döyüş əməliyyatlarına cəlb edildi. Həmin şəxslərin bir qismi  dövlət və özəl sektorda işləyən şəxslərdən ibarət olmuşdur. Bu dövr ərzində həmin şəxslər əmək fəaliyyətindən kənarlaşmalı olmuşlar.

Bu səbəblə də, həm işəgötürənləri, həm də işçiləri əsas maraqlandıran məqamlardan biri bu müddət ərzində həmin şəxslərin əmək münasibətlərinin hansı qaydada tənzimlənməsi və əmək haqlarının hansı qaydada ödənilməsidir.

Hərbi əməliyyatların bitməsinə baxmayaraq, əməliyyatlara cəlb olunmuş ehtiyatda olan hərbçilərin böyük bir qismi hələ də tərxis olunmamışdır. Doğrudur, Prezidentin 1 dekabr 2020-ci il tarixli “Bir qrup hərbi qulluqçunun səfərbərlik üzrə xidmətdən tərxis edilməsi haqqında” Sərəncamına əsasən,  müəyyən edilmiş bir sıra kateqoriyaya aid olan şəxslərin tərxis olunması barədə qərar verildi. 25 dekabr 2020-ci il tarixli “Səfərbərlik üzrə hərbi xidmətdən tərxisetmə haqqında” Sərəncama əsasən isə qalan hərbi qulluqçular isə 2021-ci il aprelin 15-dək mərhələli şəkildə səfərbərlik üzrə hərbi xidmətdən tərxis ediləcəklər.

Yuxarıdakıları nəzərə alaraq, həmin şəxslərin əmək münasibətlərinin tənzimlənməsi, habelə hərbi vəziyyətlə əlaqədar ərsəyə gələn digər  məsələlər barədə də daha ətraflı danışaq.

27 sentyabr tarixində dövlət başçımız, Prezident İlham Əliyev tərəfindən “Hərbi vəziyyət elan edilməsi haqqında” Fərmanı ilə ölkə ərazisində hərbi vəziyyət elan edilmiş və növbəti gün ölkədə qismən səfərbərlik elan edilməsi haqqında Sərəncam imzalanmışdır.

Gəlin, qeyd edilən bu məsələlərin hansı qanunvericilik aktları ilə tənzimləndiyini nəzərdən keçirək:

“Hərbi vəzifə və Hərbi xidmət haqqında “ Azərbaycan Respublikası Qanununun  45-ci maddəsində  qeyd olunduğu kimi hərbi vəzifəlilər ehtiyatda olduqları dövrdə hərbi təlim, hərbi yoxlama və xüsusi toplanışlara çağırılırlar. Həmin qanunun 45.2-ci maddəsinə əsasən çağırışlar hər dəfə 2 ayadək ola bilər. Lakin Qanunun 45.7-ci maddəsinə əsasən müvafiq icra hakimiyyəti orqanının qərarı ilə hərbi vəzifəlilər hərbi təlim və xüsusi toplanışlarda əlavə 3 ayadək müddətə saxlanıla bilərlər.

“Hərbi Vəziyyət haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 4-cü maddəsində də qeyd olunduğu kimi Azərbaycan Respublikasına qarşı real silahlı hücum təhlükəsi yarandıqda, xarici dövlət və ya dövlətlər Azərbaycan Respublikasına müharibə elan etdiyi hallarda hərbi vəziyyət elan olunması üçün əsas  yaranır.

“Azərbaycan Respublikasında səfərbərlik hazırlığı və səfərbərlik haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanunun 5.1.7-ci maddəsinə əsasən,  Azərbaycan Respublikasına qarşı real silahlı hücum edildiyi və ya bilavasitə real silahlı hücum təhlükəsi olduğu, habelə Azərbaycan Respublikasına qarşı yönəldilmiş silahlı münaqişə yarandığı hallarda dərhal ümumi və ya qismən səfərbərlik elan edilir.

Ehtiyatda olan toplanışlara və döyüş əməliyyatlarına cəlb olunmuş şəxslərin əmək münasibətləri, əmək haqqının ödənilməsi qaydası AR Əmək Məcəlləsi (bundan sonra “Əmək Məcəlləsi”) ilə tənzimlənir.

Belə ki, Əmək Məcəlləsinin 179-cu maddəsinə əsasən, (ğ) hərbi və fövqəladə vəziyyətlə əlaqədar müvafiq işlərin görülməsinə cəlb olunduqda, (g) hərbi mükəlləfiyyətlə bağlı vəzifələrin yerinə yetirilməsi üçün hərbi və xüsusi toplanışlara, səlahiyyətləri daxilində hərbi komissarlıqların cəlb etdiyi digər hərbi tədbirlərdə iştirak etdikdə,  habelə hərbi nəqliyyat vəzifəsinin yerinə yetirilməsi ilə əlaqədar ezam olunduqda  işçilərin iş yeri və orta əmək haqqı saxlanılır.

 Orta əmək haqqı və onun hesablanması qaydası Əmək Məcəlləsinin 177-ci maddəsi ilə tənzimlənir. Həmin maddənin 2-ci hissəsinə əsasən əmək məzuniyyəti dövrü üçün verilən əmək haqqı istisna olmaqla qalan bütün hallarda işçinin orta əmək haqqı ödənişdən əvvəlki iki təqvim ayı ərzində qazandığı əmək haqqının cəmi həmin aylardakı iş günlərinin sayına bölməklə bir günlük əmək haqqı tapılır və alınan məbləğ əmək haqqı saxlanılan iş günlərinin sayına vurulmaqla müəyyən edilir.

Digər bir məqam hərbi xidmətdə olan şəxslərin əmək münasibətlərinə hansı qaydada xitam verilməsidir. Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin “a” bəndinə əsasən işçi hərbi və ya alternativ xidmətə çağırıldıqda bu hal tərəflərin iradəsindən və ya istəyindən asılı olmayaraq əmək müqaviləsinə xitam verilməsi üçün əsas hesab edilir. Lakin bu hal işəgötürən tərəfindən bəzi hallarda düzgün tətbiq edilməyə bilər.

Belə ki, “Hərbi vəzifə və Hərbi xidmət haqqında” Qanunun 2-ci maddəsində “hərbi xidmət” və “ehtiyatda xidmət” anlayışlarına aşağıdakı şəkildə verilmişdir:

(a) Hərbi xidmət – dövlət qulluğunun xüsusi növü olmaqla Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələrində və siyahısı müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən təsdiq edilmiş digər dövlət orqanlarında qanunvericiliklə nəzərdə tutulmuş qaydada və müddətlərdə Azərbaycan Respublikası vətəndaşlarının, əcnəbilərin və vətəndaşlığı olmayan şəxslərin həyata keçirdikləri xidməti fəaliyyətdir.

(b) Ehtiyatda xidmət – toplanışlar keçmək və müharibə zamanı səfərbərlik üzrə çağırış qaydalarını yerinə yetirməkdən ibarət olan xidməti fəaliyyətdir.

Lakin həmin Qanunun 24-cü maddəsinə əsasən, hərbi xidmət həqiqi hərbi xidmətdən və ehtiyatda xidmətdən ibarətdir. Bu isə öz növbəsində mübahisə yarada bilər. Belə ki, ƏM-nin 74-cü maddəsinin “a” bəndində “hərbi xidmət” ifadəsi qeyd edilmişdir. Burdan belə qənaətə gəlmək olar ki, ehtiyatda xidmətə çağırılan şəxslər də hərbi xidmətdə hesab edilir və onların da əmək müqaviləsinə Məcəllənin bu maddəsinə əsasən xitam vermək olar.

Ancaq məsələnin praktiki tərəfinə baxdıqda, aydın olur ki, bu halla xitam həqiqi hərbi xidmətə çağırılan şəxslərə şamil olunur. Belə ki, “Hərbi vəzifə və Hərbi xidmət haqqında” Qanunun 28-ci maddəsində həqiqi hərbi xidmət hesab edilən xidmətlərin növləri aşağıdakı kimi müəyyən edilmişdir:

-müddətli həqiqi hərbi xidmət;

-hərbi qulluqçu hazırlayan xüsusi təyinatlı təhsil müəssisələrinin kursantlarının həqiqi hərbi xidməti;

-müddətdən artıq həqiqi hərbi xidmət;

-gizirlərin və miçmanların həqiqi hərbi xidməti;

-zabitlərin həqiqi hərbi xidməti.

Həmin maddənin 2-ci bəndinə əsasən, müddətli həqiqi hərbi xidmət keçən hərbi qulluqçulara həqiqi hərbi xidmət keçən əsgərlər, matroslar və çavuşlar aiddirlər.

Deməli, burdan belə nəticəyə gəlmək olar ki, işçi yuxarıda qeyd edilən xidmətlərdən hər hansı birinə cəlb edilərsə, ona Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin “a” bəndinə əsasən xitam verilə bilər və  bu hal ehtiyatda olan və hal-hazırkı toplanış və döyüş əməliyyatında iştirak edən şəxslərə şamil edilmir.

Döyüş əməliyyatları zamanı şəhid olmuş hərbi qulluqçuların əmək müqaviləsinə təqdim edilmiş “ölüm haqqında şəhadətnamə” əsasında Əmək Məcəlləsinin 74-cü maddəsinin “e” bəndini rəhbər tutaraq (işçi vəfat etdikdə) xitam verilir. Həmin məcəllənin 77-ci maddəsinə 7-ci hissəsinə əsasən, vəfat edənin vərəsələrinə orta aylıq əmək haqqının azı üç misli miqdarında müavinət ödənilir.

Növbəti toxunmaq istədiyimiz məqam ehtiyatda olan hərbi xidmətçilərə yuxarıda qeyd edilən qaydada orta aylıq əmək haqqının ödənilməsi üçün hansı sənədlərin tələb olunmasıdır.

“Azərbaycan Respublikasında səfərbərlik hazırlığı və səfərbərlik haqqında” Qanunun 8-ci maddəsinə əsasən,  səfərbərlik zamanı və müharibə dövrü üçün öz təyinatlarını müəyyən etmək məqsədilə çağırış vərəqəsinə əsasən müvafiq icra hakimiyyəti orqanlarına gəlirlər.

Həmin şəxslərə çağırış vərəqəsi  Azərbaycan Respublikasının Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin yerli orqanları tərəfindən təqdim edilir və işçilər tərəfindən həmin vərəqələr işəgötürənlərə verilir.

Lakin əksər hallarda çağırış vərəqələrinin işəgötürənlərə təqdim olunması müəyyən səbəblərdən mümkün olmamışdır. Belə olduqda, işəgötürənlərdə müvafiq sənədləşmənin necə həyata keçiriləcəyi sualı yaranır.

Bu zaman işəgötürən işçinin qeydiyyatda olduğu ünvan üzrə Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin yerli orqanına yazılı müraciət etməlidir.  Həmin orqan müvafiq müraciət əsasında işçinin çağırış məlumatlarının işəgötürənə “Vətəndaşların müraciətləri haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanunun 10.1–ci maddəsinə əsasən ən gec 15 iş günü ərzində təqdim etməlidir.

Beləliklə, işəgötürən işçiyə çağırışda olduğu dövr ərzində orta aylıq əmək haqqı ödənişləri yuxarıda qeyd edilən sənədlər əsasında aparılmalıdır.

Əldə etdiyimiz bu tarixi qələbə və dövlət sərhədlərimizin bütövlüyünün bərpası üçün sonsuz olaraq müzəffər ordumuza borcluyuq. Bu hərbçilərimizin canları-qanları bahasına başa gəlmişdir. Bu səbəbdən də düşünürük ki, hər bir işəgötürənin üzərinə düşən öhdəlik hərbi əməliyyatlarda iştirak etmiş işçilərin hüquq və mənafelərini qorumaq və onların qanunvericilikdə nəzərdə tutulan hüquqlarını təmin etməkdir.

Bir daha bu şanlı qələbəmiz münasibətilə xalqımızı səmimi qəlbdən təbrik edir, şəhidlərimizə Allahdan rəhmət və yaxınlarına səbir diləyirik!

Qarabağ Azərbaycandır!

Müəlliflər barədə məlumat:

Hüseyn Əliyev 2009-cu ildə Bakı Dövlət Universitetində beynəlxalq hüquq ixtisası üzrə bakalavr dərəcəsi almışdır. O, müxtəlif profilli şirkətlərdə hüquq və heyətin idarə edilməsi sahəsində 10 illik təcrübəyə malikdir. Bu müddət ərzində dövlət, beynəlxalq və özəl sektorda fəaliyyət göstərmişdir. Hal-hazırda EKVİTA şirkətində Əmək və Miqrasiya hüququ məsələləri üzrə cavabdeh baş hüquqşünasdır.

Nigar Əmiraslanova 2017-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin Hüquq fakültəsinə qəbul olmuşdur. Hal-hazırda həmin fakültənin 4 -cü kursunda təhsil alır. Azərbaycan Respublikasının Ali Məhkəmə, Ədliyyə Nazirliyi, Bank of Baku və EKVİTA şirkətində təcrübəçi hüquqşünas kimi fəaliyyət göstərmişdir.

Mənbə: marja.az


TELEGRAM KANALIMIZA ÜZV OLUN


Ən son mühasibat xəbərlərini qaçırmaq istəmirsinizsə, bu linkə daxil olaraq XƏBƏRLƏRƏ ABUNƏ OLUN

Mühasibat, Audit və Kadr Xidmətləri üçün linkə daxil olun

Mühasibat sahəsində ən son iş elanları və xəbərlərini izləmək üçün linkə daxil olaraq qrupumuza üzv olun

Əmək məzuniyyəti barədə daha az bildiklərimiz (5-ci hissə)

posted in: Xəbər | 0

Məzuniyyət barədə daha az bildiklərimiz (5-ci hissə)

4-cü hissəni oxumaq üçün keçidə daxil olun


ehtiyac meyarı, Minimum əmək haqqı, yaşayış minimumu, ödənişli məzuniyyətlər, təhsil, Əmək pensiyaları, Əmək pensiyalarının hesablanması, Əmək məzuniyyəti, vergi öhdəlikləri, Bina tikintisi, aktivlər, əmlak, Mühasib, vakansiya,
Yeni ana olan işçilərlə bağlı xüsusi güzəşt

Əmək Məcəlləsi tərəfindən tənzimlənmiş məsələlərdən biri də ondan ibarətdir ki, 3 yaşınadək uşağı olan şəxsin sosial məzuniyyət müddətində və uşağın 3 yaşı bitdikdən sonra işə başladıqda, lakin 1 ildən az işlədiyi halda həmin işçi (uşağını təkbaşına böyüdən kişilər də) attestasiya oluna bilməz.

Məzuniyyət dövrü əmək müqaviləsinin müddətinin bitdiyi vaxta təsadüf edərsə olacaqlar

Bu halda məzuniyyət bitdikdən sonrakı gündən 1 həftə ərzində ya işçiyə bildiriş verilməklə müqaviləyə müddətin bitməsi səbəbindən xitam veriləcək, ya da müqavilə növbəti müddət üçün uzadılmış sayılacaq.

Kimlərə əmək stajına görə əlavə məzuniyyət hüququ verilmir?

Bu suala cavab vermək üçün bildiririk ki, pedaqoji və elmi fəaliyyətlə məşğul olan, yaşı 18-dən az olan, əlilliyi və sağlamlıq imkanı məhdudluğu olan, o cümlədən Azərbaycan xalqı qarşısında xüsusi xidmətləri olan işçilərə əmək stajına görə əlavə məzuniyyət hüququ verilmir.

Müəllif: Şəhriyar Həbilov /  Praktiki Hüquqşünas


VI hissəyə nəzər yetirmək üçün keçidə daxil olun


TELEGRAM KANALIMIZA ÜZV OLUN


Ən son mühasibat xəbərlərini qaçırmaq istəmirsinizsə, bu linkə daxil olaraq XƏBƏRLƏRƏ ABUNƏ OLUN

Mühasibat, Audit və Kadr Xidmətləri üçün linkə daxil olun

Mühasibat sahəsində ən son iş elanları və xəbərlərini izləmək üçün linkə daxil olaraq qrupumuza üzv olun

Mühasibat uçotunun inkişaf mərhələləri (44-cü hissə)

posted in: muhasibat, Xəbər | 0

Mühasibat uçotu – inkişaf mərhələləri (44-cü hissə)

43-cü hissəyə nəzər yetirmək üçün keçidə daxil olun


mühasib peşəsi, Mühasibat uçotu,Kameral mühasibatlıq dövlət təsərrüfatında inkişaf etmişdir. Öz inkişafın da o, üç mərhələdən keçmişdir:

  1. Köhnə kameral mühasibatlıq Avropada XII əsrdən XVIII əsrin ortalarına kimi hökmranlıq etmişdir. Onun mahiyyəti bundan ibarət idi ki, mühasiblərin diqqət mərkəzində kassada pul vəsaitlərinin gəlirlərinin və xərclərinin uçotu idi. Bu forma indi də ailələrin öz büdcələrinin nəzərə alınmasında istifadə olunur. Buna görə də o, həm də büdcə mühasibatlığı adlanır.
  2. Yeni kameral mühasibatlıq. 1770-ci ildə Puehberq Vyanada mühasibatlıq üzrə ictimai mühazirələr oxuyurdu. Burada o, uçotda yeni istiqamətin əsaslarını təsvir edirdi, onun mənası isə gəlir və xərclərin smetasında (büdcəsində) idi. Gəlir və xərclərin hər bir növü ciddi şəkildə müəyyən edilmiş bir maddəni təmsil edirdi və mühasib iş icraçısının mövcud maliyyə plan-büdcəsinə uyğunluğunu izləyirdi. Büdcənin qurulmasının və onun yerinə yetirilməsinin uçotunun əsasında dörd prinsip dururdu:

a) analitik – müqavilələrlə rəsmiləşdirilmiş yalnız qəti müəyyən edilmiş hüquq və öhdəliklərin qeydiyyatını nəzərdə tutur;

b) ixtisaslaşma – hər növ gəlir və xərclərin ayrı-ayrı planlaşdırılması və uçotu;

c) tamlıq – büdcədə və həm gəlirlərin, həm də xərclərin tam məbləğdə nəzərə alınmasını tələb edirdi, onların qarşılıqlı tarazlığına (saldo) imkan vermirdi;

d) vahidlik – hər bir kredit menecerinin bütün gəlir və xərclərini vahid büdcəyə birləşdirmək ehtiyacını müəyyənləşdirir.

Mühasibat uçotunun mühüm bir xüsusiyyəti, qeydlərin təkrarlanması və bir tərəfdən kreditlərin paylayıcısı, digər tərəfdən büdcənin icrasına cavabdeh olan vəzifəli şəxslər tərəfindən iki Əsas mühasibat kitabının və müxtəlif köməkçi kitabların paralel aparılması idi.

Belə bir qayda nəzarəti gücləndirirdi və hər bir bağlantısı ciddi məhdud səlahiyyətlər daxilində işləyən büdcə sisteminin üzvi bir hissəsinə çevrilirdi. Kredit menecerinin və onun sərəncamlarının bilavasitə icraçılarının səlahiyyətləri büdcə tərəfindən tam müəyyən edilirdi, onun icrası yalnız predmet və ciddi müşahidə deyildi, həm də bu və ya digər idarəetmə qərarlarının qəbul edilməsi imkanlarını tədricən məhdudlaşdırmışdı. Podratçının üzərinə həm bunu yerinə yetirənlərin özləri, həm də kredit sərəncamçıları tərəfindən gəlirlərin və xərclərin Əsas kitabına qeydlər üçün başlıca olan kassa kitabının aparılması vəzifəsi qoyulurdu.

Kameral qeydiyyatda ikili qeydiyyat üzrə əmlak uçotundan fərqli olaraq, yalnız xərclər və gəlirlər deyil, həm də onların həyata keçirilməsi və ya alınması və ilk növbədə büdcə təyinatları hüquqlarının yaranması da tətbiq edilirdi.


TELEGRAM KANALIMIZA ÜZV OLUN


Ən son mühasibat xəbərlərini qaçırmaq istəmirsinizsə, bu linkə daxil olaraq XƏBƏRLƏRƏ ABUNƏ OLUN

Mühasibat, Audit və Kadr Xidmətləri üçün linkə daxil olun

Mühasibat sahəsində ən son iş elanları və xəbərlərini izləmək üçün linkə daxil olaraq qrupumuza üzv olun

Həyatın yığım sığortası və vergitutma məsələləri

posted in: Xəbər | 0

Sosial sığorta haqqı, icbari sığorta, Yerli sığorta, sığorta bazarı, sığorta olunanın hüquqları, fərdi uçot,Sığorta fəaliyyəti həyat və qeyri-həyat (ümumi sığorta) sığortası olmaqla iki böyük sahəyə ayrılır. Sığortaçılar bu iki sahədən yalnız biri üzrə fəaliyyət göstərə bilərlər. Həyatın yığım sığortası ilə bağlı EKVITA şirkətinin partnyoru Şərəf Əsgərova və vergi məsləhətçisi Brilyant Əliyevanın şərhini təqdim edirik.

Həyat sığortası sığorta obyektinə görə şəxsi sığortaya aid beş sığorta sinfini əhatə edir:

– həyatın ölüm halından sığortası;
– annuitet sığortası;
– həyatın yaşam sığortası;
– əmək qabiliyyətinin itirilməsi hallarından sığorta;
– sağalmaz xəstəliklərdən sığorta.

Həyatın yaşam sığortası və annuitet sığortası qanunla həyatın yığım sığortasına aid edilir. Həyatın yığım sığortası sığortalının müntəzəm şəkildə ödədiyi sığorta haqlarının sığortaçıda müddətli yığım vəsaitləri kimi toplanılmasını nəzərdə tutan həyat sığortasının aparılması formasıdır. Həm həyatın yaşam sığortası,həm də annuitet sığortası həyatın yığım sığortası formasına aid edilsə də, bu iki sığorta sinfinin arasında əsaslı fərqlər mövcuddur.

Həyatın yaşam sığortası sığorta müqaviləsinin qüvvədə olduğu müddətdə sığortaolunanın vəfat etdiyi və ya sığorta müqaviləsində müəyyən edilmiş yaşa / müddətə qədər yaşadığı halda sığorta ödənişinin həyata keçirilməsini ehtiva edir. Bu o deməkdir ki, sığortaolunan həyatın yaşam sığortası müqaviləsində nəzərdə tutulmuş müddətin sonuna qədər yaşadığı (və ya müqavilədə nəzərdə tutulmuş yaşa çatdığı) təqdirdə, sığortaçıdan müqavilədə nəzərdə tutulmuş sığorta məbləği çərçivəsində sığorta ödənişi alır. Sığortaolunan həmin müddətdə vəfat etdiyi təqdirdə isə sığorta məbləği faydalanan şəxsə (yəni sığortaolunanın varisinə) ödənilir. Beləliklə, həyatın yaşam sığortasının mahiyyəti ondan ibarətdir ki, həm sığortaolunanın müqavilədə nəzərdə tutulmuş müddət ərzində vəfat etdiyi, həm də bu müddətin sonuna qədər yaşadığı halda sığorta ödənişinin sığortaçı tərəfindən ödənilməsini nəzərdə tutur.

Annuitet sığortası sığortaolunanın müəyyən yaşa çatması, yaşı, əlilliyi və ya xəstəliyi ilə əlaqədar əmək qabiliyyətini itirməsi, ailə başçısını itirməsi, işsiz qalması hallarında və şəxsi gəlirlərinin azalmasına, yaxud itirilməsinə səbəb olan digər hallarda onun xeyrinə pensiya, yaxud renta şəklində dövri sığorta ödənişinin həyata keçirilməsini nəzərdə tutur. Annuitet sığortası müqaviləsi üzrə yuxarıda göstərilən və müqavilədə əks olunan hallarda sığortaçı sığortaolunana aylıq, rüblük, yarımillik və ya illik ödənişlər verir (müqavilədən asılı olaraq). Məsələn, müəyyən yaş həddini keçmiş şəxsin əmək qabiliyyətinin məhdudlaşması və ya digər səbəblərdən gəlirlərinin azalması halında, annuitet sığortası müqaviləsində nəzərdə tutulan şərtlərə əsasən, şəxsin həmin yaşa qədər hər il ödədiyi sığorta haqqı müqabilində ona ömrünün sonunadək dövri sığorta ödənişi edilə bilər. Annuitet sığortası pensiya sığortası kimi də tanınır.

Mahiyyət baxımından həyatın yığım siğortası bank əmanətinə oxşasa da, siğortaolunanlar üçün faktiki əməkhaqqından daha çox gəlir əldə etmək imkanıyaratması onu daha üstün investisiya alətinə çevirir. Digər üstünlük də ondan ibarətdir ki, insanların həm də həyatı siğortalanır. Yəni siğorta müddəti ərzindəsiğortlaolunan vəfat etdikdə və ya əmək qabiliyyətini itirdikdə müddətin sonunda potensial olaraq toplanılacaq məbləğ siğorta şirkəti tərəfindən siğortaolunana və ya yaxınına ödənilir.

Yuxarıda qeyd olunan sığorta münasibətlərinin məntiqi nəticəsi olaraq müəyyən ödənişin edilməsi (müəyyən gəlirin əldə edilməsi) nəzərdə tutulduğundan məsələnin vergitutma baxımından da qiymətləndirilməsi mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Bununla bağlı vergi qanunvericiliyində nəzərdə tutulan əsas məqamlara nəzər yetirək.

Vergi Məcəlləsinin 102.1.8 maddəsinə əsasən, 3 ildən az olmayan müddətə bağlanan müqavilə ilə həyatın yığım sığortası və pensiya sığortası üzrə işəgötürənin sığortaolunanın vergiyə cəlb olunan gəlirlərinin 50 faizindən çox olmayan hissəsindən Azərbaycan Respublikasının sığortaçılarına ödədikləri sığorta haqları, həyatın yığım sığortası və pensiya sığortası üzrə müqavilənin qüvvəyə mindiyi andan etibarən 3 illik müddət keçdikdən sonra sığortaolunana və faydalanan şəxsə ödənilən hər hansı məbləğ fiziki şəxslər üçün gəlir vergisindən azaddır. Məcburi dövlət sosial sığorta haqqından (işçidən tutulan və işəgötürənin hesabladığı sosial sığorta haqlarından) azadolma isə “Sosial siğorta haqqında” qanunun 15-ci maddəsi ilə tənzimlənir.

Misal 1. Tutaq ki, dövlət sektoru və neft sahəsində çalışan fiziki şəxsə ümumilikdə 3000 manat əməkhaqqı hesablanmışdır. Bu işçi vergiyə cəlb olunan gəlirinin 50 faizi həcmində həyatın yığım siğortası üzrə siğortalandığı halda müəssisə tərəfindən 1500 manat (3000×50%) sığorta haqqı olaraq siğorta şirkətinə, 1258 manat (digər 1500 manat məbləğdən məcburi dövlət sosial sığorta haqqı (MDSSH) və işsizlikdən sığorta haqqı (İSH) çıxıldıqdan sonra qalan məbləğ) isə işçinin əməkhaqqı hesabına köçürülür. Qeyd etmək lazımdır ki, qanunvericilik həyat sığortası olaraq sığorta şirkətinə köçürüləcək məbləği məhdudlaşdırmır, sadəcə azadolma tətbiq edilməsi üçün həddi müəyyən edir. Digər tərəfdən, əgər işçinin vergi azadolması tətbiq olunan hər hansı statusu vardırsa, müvafiq azadolma məbləği hesablanmış əməkhaqqının məbləğindən çıxılır.

Misal 2. Tutaq ki, yenə eyni məbləğdə əməkhaqqı (3000 manat) hesablanan fiziki şəxs özəl sektor və ya qeyri neft-qaz sahəsində fəaliyyət göstərir. Bu işçinin vergiyə cəlb olunan gəlirinin 50 faizi həcmində həyatın yığım siğortaı üzrə siğortalandığı halda müəssisə tərəfindən 1500 manat (3000×50%) siğorta haqqı olaraq siğorta şirkətinə, 1349 manat (digər 1500 manat məbləğdən MDSSH və İSH çıxıldıqdan sonra qalan məbləğ) isə işçinin əməkhaqqı hesabına köçürülür.

Təcrübədə elə hal mümkündür ki, işəgötürən 1500 manatın 22 faizini, yəni 330 manatı işçinin xeyrinə siğorta şirkətinə ödəsin. Bu halda, həmin məbləğ muzdlu işdən gəlir hesab olunacaq və nəticədə işçinin gəliri 3000 manat yox, 3330 manat hesablanacaq. Beləliklə, müəssisə siğorta şirkətinə cəmi 1830 (1500+330) manat ödəniş etmiş olsa da, onun yalnız 1665 manatı gəlir vergisi və MDSSH-dən azad olunur.

Qeyd. İşsizlikdən siğorta haqqından və 1 yanvar 2021-ci ildən hesablanacaq icbari tibbi siğorta haqqından azadolma qanunvericiliklə nəzərdə tutulmadığından hər bir halda işəgötürən və işçi tərəfindən tutulmalar tam əməkhaqqından hesablanmalıdır.

Vergi Məcəlləsinin 116.2 maddəsinə əsasən, fiziki şəxsin Azərbaycan Respublikası sığortaçıları ilə 3 ildən az olmayan müddətə bağlanmış və sığorta ödənişinin sığorta müqaviləsinin qüvvəyə mindiyi andan etibarən 3 illik müddət keçdikdən sonra verilməsini nəzərdə tutan həyatın yığım sığortası və pensiya sığortası üzrə bağladığı sığorta müqavilələri əsasında vergiyə cəlb olunan gəlirlərinin 50 faizindən çox olmayan hissəsindən hesablayıb ödədiyi sığorta haqları vergitutma məqsədləri üçün işəgötürən tərəfindən həmin fiziki şəxsin muzdlu işlə əlaqədar alınan gəlirindən çıxılır.

İşəgötürən tərəfindən fiziki şəxsin muzdlu işlə əlaqədar alınan gəlirindən çıxılan həyatın yığım sığortası və pensiya sığortası üzrə ödədiyi sığorta haqları yalnız bank vasitəsilə sığortaçının bank hesabına ödənildikdə çıxılır.

Nəzərə almaq lazımdır ki, həyatın yığım siğortası üzrə siğorta olunanın ödədiyi və ya onun xeyrinə ödənilən siğorta haqları ilə siğorta ödənişləri arasındakı fərq qeyri-sahibkarlıq fəaliyyətindən əldə olunan gəlir hesab olunur və ödəmə mənbəyində 10 faiz dərəcəsi ilə vergi tutulur (Vergi Məcəlləsi, maddə 99.3.9 və 123.4).

Hər hansı səbəbdən müqaviləyə xitam verilməsi halı.Vergi Məcəlləsinin 116.3-cü maddəsinə əsasən, sığorta müqaviləsinə vaxtından əvvəl xitam verildikdə ödənilmiş sığorta haqları sığortaçı tərəfindən ödəmə mənbəyində vergiyə cəlb olunur. Bu halda işəgötürəndən müqavilənin qüvvədə olduğu dövr üçün sığortaolunanın gəlirləri və gəlirlərindən tutulmuş vergi və sosial sığorta haqqı barədə müvafiq arayış alınmalı və işçidən tutulmalı olan vergi və sosial sığorta haqqı sığortaçı tərəfindən hesablanmalıdır.

İşəgötürən tərəfindən ödənilməli olan sosial sığorta haqları isə işəgötürənin özü tərəfindən hesablanıb ödənilməlidir. Bu məqsədlə sığortaçı və işəgötürən tərəfindən hesablamalar ödənişin aparıldığı (sığortaçı tərəfindən ödənişlərin aparılmalı olduğu) hesabat dövrü üçün bəyan edilməli və hər bir ay üzrə ayrılıqda hesablanmalıdır.

Mənbə: vergiler.az


Bax:


TELEGRAM KANALIMIZA ÜZV OLUN


Ən son mühasibat xəbərlərini qaçırmaq istəmirsinizsə, bu linkə daxil olaraq XƏBƏRLƏRƏ ABUNƏ OLUN

Mühasibat, Audit və Kadr Xidmətləri üçün linkə daxil olun

Mühasibat sahəsində ən son iş elanları və xəbərlərini izləmək üçün linkə daxil olaraq qrupumuza üzv olun