Read More9
Read More9

Kameral yoxlamadan sonra bank hesabından vəsait niyə silinir?

posted in: Xəbər | 0

Mövzunu vergi məsləhətçisi Teymur İslamlı şərh edir. 

Vergi borcunun dövlət büdcəsinə alınması üsullarından biri də qanunvericiliyin tələbləri çərçivəsində bank hesablarına sərəncamların göndərilməsidir. Bu proses Vergi Məcəlləsinin 65-ci maddəsi ilə tənzimlənir. Həmin maddəyə əsasən, vergi borcunun mənbəyindən asılı olaraq, dövlət vergi orqanları tərəfindən banklara iki növ sərəncam verilir:

1) Pul vəsaitinin hesabda dondurulması haqqında;
2) Borcların dövlət büdcəsinə alınması haqqında.

Vergi borcu vergi orqanının hesablamaları nəticəsində yaranarsa, sərəncamın növü “dondurulmalı”, vergi ödəyicisinin hesablamalarına görə yarandıqda isə “alınmalı” olur.

Vergi orqanının hesablamalarına görə vergi borcu yaranarsa, vergi ödəyicisinin bank hesablarında borc məbləğinin 105 faizi həcmində pul vəsaitinin məxaric əməliyyatları üzrə dondurulması həyata keçirilir. Vergi Məcəlləsinin bu tələbi vergi ödəyicisinin vergi orqanının hesablamalarından narazı olduğu halda 30 təqvim günü ərzində şikayət etməsinə fürsət yaratmaq üçündür.

Bəzi hallarda vergi orqanının hesablamaları nəticəsində bank hesabına “dondurulmalı” yox, “alınmalı” sərəncam verilir və nəticədə hesabdan pul vəsaiti silinir. Bu da vergi ödəyicilərində kameral hesablandığı halda hesabdakı vəsaitin dondurulmadan birbaşa silinməsi barədə suallar doğurur. Məsələnin mahiyyətini Vergi Məcəlləsinin 88-ci maddəsində axtarmaq lazımdır. Həmin maddə vergilər üzrə borcların ödənilməsi qaydasını müəyyən edir. Belə ki, 88.1-ci maddəyə əsasən, vergilər üzrə borc yaranma tarixi ardıcıllığı ilə ödənilir (ödənilmiş hesab olunur). Yəni kameral vergi yoxlaması ilə hesablanmış vergi məbləği ödəyicinin şəxsi hesab vərəqəsində borc kimi əks olunduqda, borcun qüvvəyə minmə tarixindən sonrakı ödəmələr həmin borca aid edilir. Nəticədə isə sonrakı hesabat dövrlərinin bəyannamələri üzrə vergi ödəyicisi tərəfindən hesablanmış vergilər ödənilməmiş hesab olunaraq, həmin məbləğlərə görə banka “alınmalı” sərəncamı göndərilir.

Qeyd edilənlər daha da aydın olsun deyə, aşağıdakı praktiki misala baxa bilərik:

Misal

“Planex Qrup” MMC-nin (ad şərtidir) 2024-cü il mənfəət vergisi bəyannaməsi üzrə 14.01.2026-cı il tarixdə kameral qaydada 32.000 manat əlavə vergi hesablanıb və vergi borcu yaranıb. MMC-nin şəxsi hesab vərəqəsində əlavə hesablanmış vergi məbləğinin son ödəmə müddəti kimi 31.03.2025 tarixi əks olunub. Vergi ödəyicisinin 31.03.2025 tarixindən sonrakı dövrlərə aid təqdim etdiyi bəyannamələr əsasında ƏDV üzrə 18.000 manat, ödəmə mənbəyində vergi üzrə 9.000 manat, ümumilikdə 27.000 manat vergi öhdəliyi yaranıb və dövlət büdcəsinə ödənilib. Vergi Məcəlləsinin 88.1.1-ci maddəsinin tələbinə əsasən, şəxsi hesab vərəqəsindəki ən köhnə borc (öhdəlik) – 32.000 manat mənfəət vergisi üzrə olmaqla son ödəmə tarixi 31.03.2025-ci ildir. Vergi ödəyicisinin sonrakı dövrdə ödədiyi 27.000 manat mənfəət vergisi üzrə ödənilmiş hesab olunduğundan, tarix ardıcıllığı ilə ƏDV və ödəmə mənbəyində vergi öhdəlikləri “açıq qalmış” hesab olunur və banklara həmin məbləğ üzrə “alınmalı” sərəncamı verilir. Yalnız aradakı 5.000 manat fərqə (32.000 – 27.000 = 5.000) görə isə “dondurulmalı” sərəncam göndərilir.

Misaldan da göründüyü kimi, vergi ödəyicisinin öz hesablamalarına görə vergi öhdəliyi yaranmış, lakin faktiki ödənişlər 88.1.1-ci maddəyə əsasən mənfəət vergisinə yönəldildiyindən, ƏDV və ödəmə mənbəyində vergi üzrə öhdəliklər ödənilməmiş hesab olunub.

Mənbə: vergiler.az

331 saylı “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar”: uçot, beynəlxalq standartlar və tətbiqi nümunələri

331 saylı “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar”: uçot, beynəlxalq standartlar və tətbiqi nümunələri

posted in: Xəbər | 0

331 saylı “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar” hesabı müəssisənin aktivlərinin bazar dəyərinə uyğun uçotunu təmin edən mühüm bir hesabat alətidir. Onun düzgün, həm IFRS, həm də yerli qanunvericiliyə uyğun tətbiqi maliyyə hesabatlarının obyektivliyini artırır. Bu məqalədə accounting.az saytının redaktoru Cəmil Əsədov 331 saylı hesabın tətbiqi istiqamətlərini şərh edir.

Kapital ehtiyatları üzrə uçotun əsasları

Kapital ehtiyatları – müəssisənin balansında əsas kapitalla yanaşı təqdim olunan və birbaşa gəlir kimi tanınmayan, lakin yenidən qiymətləndirmə, səhmdar töhfələri və müəyyən qanunvericilik aktları əsasında aparılan digər oxşar əməliyyatlar nəticəsində  formalaşan maliyyə mənbələridir.

Səhmdar töhfələri – hüquqi şəxsin nizamnamə kapitalından əlavə, səhmdarların və ya iştirakçıların könüllü şəkildə müəssisəyə verdikləri pul vəsaitləri, aktivlər və ya əmlak hüquqlarıdır, hansı ki, bu vəsaitlər müəssisənin gəliri kimi tanınmır, lakin kapital ehtiyatları kimi uçota alınır.
Məsələn, bir müəssisənin fəaliyyətini genişləndirmək üçün əsas səhmdar ona 50,000 manat məbləğində avadanlıq hədiyyə edir. Bu aktiv müəssisənin gəliri sayılmır, çünki bu bir kommersiya əməliyyatı deyil, amma kapital ehtiyatı kimi uçota alına bilər.

Belə ehtiyatlar mənfəətdən asılı olmadan formalaşır və o:

  • müəssisənin maliyyə sabitliyini artırmaq;
  • riskləri qarşılamaq;
  • investisiya imkanlarını genişləndirmək üçün istifadə olunur.

Mühasibatlıqda kapital ehtiyatlarının uçotu AR MN kollegiyasının Q-01 №-li “Maliyyə Hesabatlarının Beynəlxalq Standartlarına əsasən mühasibat uçotunun aparılması Qaydaları”-da mühasibat uçotu subyektləri üçün müəyyən edilmiş hesablar planının 33-cü maddəsinə aid olan hesablar üzrə aparılır. Yeri gəlmişkən, bu qaydalarda, “mühasibat uçotu subyektləri” anlayışı, kredit təşkilatları istisna olmaqla, kommersiya təşkilatlarını, habelə hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslər və publik hüquqi şəxsləri əhatə edir. Azərbaycan Respublikasının Mərkəzi Bankı və illik maliyyə hesabatlarını İctimai Sektor üçün Mühasibat Uçotunun Beynəlxalq Standartları əsasında tərtib edən publik hüquqi şəxslər istisna təşkil edir.

33-cü “Kapital ehtiyatları” maddəsinin uçot hesabları

Hesablar Planının 33-cü “Kapital ehtiyatları” maddəsində mühasibat uçotu subyektinin kapital ehtiyatlarının hərəkəti üzrə ümumiləşdirilmiş məlumatlar təqdim edilir. Bu maddə üzrə aşağıdakı hesablar açılır:

Bu ehtiyatlar sahibkarlıq fəaliyyətində risklərin qarşılanması, uzunmüddətli sabit maliyyə siyasətinin həyata keçirilməsi və aktivlərin real dəyərinin uçota alınması baxımından vacib rol oynayır. Xüsusilə, maddi aktivlərin (torpaq, tikili və avadanlıqlar) yenidən qiymətləndirilməsi nəticəsində yaranan kapital ehtiyatları müəssisənin maliyyə hesabatlarında aktivlərin və kapitalın daha obyektiv əks olunmasına şərait yaradır.

Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatların iqtisadi təyinatı

331 saylı hesab özündə müəssisənin aktivlərinin – xüsusilə torpaq, tikili və avadanlıqların – yenidən bazar dəyərinə uyğun qiymətləndirildikdə yaranan müsbət fərqi əks etdirir. Bu fərq gəlir kimi tanınmır, kapitalın bir hissəsi kimi “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar” hesabında toplanır. Bu vəsait səhmdarlar arasında bölüşdürülmək üçün deyil, sadəcə kapitalın artırılması məqsədilə istifadə olunur.

Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar müəssisənin:

  • aktivlərinin real dəyərini göstərməsi,
  • kapital strukturunun gücləndirilməsi,
  • əlavə dividend və ya kapital artımı üçün baza yaradılması məqsədilə istifadə edilir.

Yenidən qiymətləndirmə nəticəsində yaranan müsbət fərqlər, mənfəət kimi qəbul edilmədiyi üçün vergi öhdəliyi yaratmır. Lakin həmin ehtiyatların gələcəkdə bölüşdürülməsi zamanı vergiyə cəlb olunması mümkündür.

331 saylı hesabın xüsusiyyətləri və istifadəsi

331 saylı “Yenidən qiymətləndirilmə üzrə ehtiyat” hesabında mühasibat uçotu subyektinin aktivlərinin yenidən qiymətləndirilməsi nəticəsində yaranmış kapital ehtiyatları barədə ümumiləşdirilmiş məlumatlar əks etdirilir.

Mühasibat uçotu standartlarına uyğun olaraq tətbiq edilən 331 saylı hesab, kapital bölməsində yerləşir və yalnız müsbət saldo ilə (kredit qalığı) uçota alınır.

Müəssisə yenidən qiymətləndirmə zamanı iki modeldən birini seçməlidir:

  • ilkin dəyər modeli (aktivin alınma qiyməti ilə uçotu);
  • yenidən qiymətləndirmə modeli (dövri olaraq bazar dəyərinə uyğunlaşdırma).

Seçilmiş model həmin aktivlərin bütün növünə eyni şəkildə tətbiq edilir.

Torpaq, tikili və avadanlıqlar yenidən qiymətləndiriləndə:

  1. Əvvəllər hesablanmış amortizasiya (köhnəlmə) sıfırlanır, yəni aktivin köhnəlmə dəyəri balansdan silinir.
  2. Daha sonra aktivin yenidən qiymətləndirilmiş xalis dəyəri balansda əks etdirilir.
  3. Bu yeni dəyərlə əvvəlki dəyər arasındakı müsbət fərq, yəni artım 331 saylı hesabın kreditinə yazılır.

Yenidən qiymətləndirmə nəticəsində aktivin dəyəri artarsa, bu birbaşa kapitalın artırılması kimi 331-ci hesaba daxil edilir.

Əgər həmin aktiv əvvəlki illərdə dəyər itirmişdisə və bu azalma mənfəət və zərər hesabatında zərər kimi göstərilmişdisə, sonradan bu aktivin dəyəri artarsa:

  • o zaman bu artım, əvvəlki zərərin yerini bərpa etmək üçün, gəlir kimi tanınır (yəni zərər balanslaşdırılır).
  • yalnız əvvəlki zərər tam ödəndikdən sonra qalan artım 331-ci hesaba yazıla bilər.

331 saylı “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar” hesabında uçotun tənzimlənməsi

331 saylı hesab üzrə uçot zamanı müstəqil subhesablar açıla bilər, məsələn:

  • 331-1: Torpaqlar üzrə yenidən qiymətləndirmə ehtiyatı
  • 331-2: Binalar üzrə ehtiyat
  • 331-3: Avadanlıqlar üzrə ehtiyat və sair.

Bu bölgü müəssisəyə aktivlər üzrə ayrı-ayrı yenidən qiymətləndirmə mənbələrini izləməyə və analiz aparmağa imkan verir.

Hesab üzrə uçot AR MN kollegiyasının Q-01 №-li “Maliyyə Hesabatlarının Beynəlxalq Standartlarına əsasən mühasibat uçotunun aparılması Qaydaları”-nın uyğun bəndləri əsasında aparılır:

  • yenidən qiymətləndirmə nəticəsində aktivin balans dəyərinin artımı – 31.2-ci bənd;
  • əvvəlki yenidən qiymətləndirmələr nəticəsi və sonrakı yenidən qiymərləndirmələr – 31.3 və 31.4 -cü bənd;
  • aktivlər üzrə yenidən qiymətləndirmələr nəticəsində kapital ehtiyatlarında əks etdirilmiş artımlar üzrə – 31.5-ci bənd.

331 saylı “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar” hesabında uçot zamanı MUBS1 “Maliyyə hesabatlarının təqdim edilməsi” (IAS1) və MUBS16 “Torpaq, tikili və avadanlıqlar” (IAS 16) standartları bu istiqamətdə tənzimləmələr üçün əsas normativ sənədlərdir.

331 saylı hesab üzrə müxabirləşmə nümunələri

Mühasibat uçotunda 331 saylı hesab üzrə müxabirləşmə aşağıdakı şəkildə aparıla bilər:

Nümunə 1: Əsas vəsaitin yenidən qiymətləndirilməsi nəticəsində dəyər artımı (maddə 31.2-ci bəndin tətbiqi)

Əməliyyatın məzmunu Debit Kredit
Yenidən qiymətləndirmə nəticəsində əsas vəsaitin dəyəri 5,000 AZN artıb 111 – Torpaq, tikili və avadanlıqların dəyəri 331 – Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar

Nümunə 2: Əvvəlki yenidən qiymətləndirmələr nəticəsində yaranmış 5000 manat artımlar kapital ehtiyatlarında əks etdirilib. Sonrakı qiymətdəndüşmə zərərləri 6500 manatdır (maddə 31.3-ci bəndin tətbiqi)

Əməliyyatın məzmunu Debit Kredit
1.Keçmiş illərin artımları həddində məbləğ 5000 manat 331: “Yenidən qiymətləndirmə üzrə ehtiyatlar” 111: “Torpaq, tikili və avadanlıqların dəyəri”
2. Qalan məbləğ (1500 manat)  mənfəət və zərərə aid edilir 731-2: “Yenidən qiymətləndirilmədən xərclər” 112-2: “Torpaq, tikili və avadanlıqlar üzrə qiymətdəndüşmə zərərləri”

Nümunə 3: Əsas vəsaitlərin əvvəlki yenidən qiymətləndirmələri nəticəsində yaranmış qiymətdəndüşmə zərərləri Mənfəət və ya zərər və digər məcmu gəlir haqqında hesabatda əks etdirilib (20000 manat). Sonrakı yenidən qiymətləndirmə zamanı aktivin dəyəri 35000 manat artımla müəyyən edilib.(31.4-cu bəndin tətbiqi)

Əməliyyatın məzmunu Debit Kredit
1.Əvvəlki dövr üzrə yenidən qiymətləndirmədən qiymətdəndüşmə zərəri -20000 manat 112-2: Torpaq, tikili və avadanlıqlar üzrə qiymətdəndüşmə zərərləri 611-2: “Yenidən qiymətləndirilmədən gəlirlər”
2. Qalan məbləğ (1500 manat)  mənfəət və zərərə aid edilir 111: “Torpaq, tikili və avadanlıqlar” 331: “Torpaq, tikili və avadanlıqlar üzrə qiymətdəndüşmə zərərləri”
3 . Yığılmış amortizasiya məbləği silinir. 112-2: Torpaq, tikili və avadanlıqlar üzrə yığılmış amortizasiya 111: “Torpaq, tikili və avadanlıqlar”

 

Yeni qanunla məzuniyyət pulu necə hesablanacaq?

posted in: Xəbər | 0

Yeni qaydalara uyğun olaraq məzuniyyətə gedərkən işçiyə veriləcək əməkhaqqının hesablanma qaydasına aydınlıq gətirilib.

Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin Əmək siyasəti şöbəsinin müdiri Fuad Heydərov ARAZ FM-ə müsahibəsində Əmək Məcəlləsinin 111-ci maddəsinə edilən dəyişikliyi şərh edib.

Onun sözlərinə görə, dəyişiklik ondan ibarətdir ki, əmək məzuniyyətində olarkən işçinin iş yeri vəzifəsi və sonuncu əməkhaqqıdan az olmamaqla orta əməkhaqqının saxlanılmasını nəzərdə tutur.

“Burada əsas məsələ “sonuncu əməkhaqqı”ya aydınlıq gətirilməsi ilə bağlıdır. Sonuncu əməkhaqqı dedikdə şəxsin tariflər çıxılmaqla əldə etdiyi maaşdan yox, əmək müqaviləsində müəyyən edilmiş məbləğdən (tarif maaşı, əlavələr və mükafatlar daxil olmaqla-red.) söhbət gedir.

Misal üçün, əgər işçinin rəsmi maaşı 1000 manatdırsa və fevralın 1-dən məzuniyyətə çıxmağı planlaşdırırsa, bu zaman məzuniyyət vaxtı üçün orta əməkhaqqı hesablanır. Ödəniləcək vəsait 1000 manatdan az olduğu təqdirdə işəgötürən ona ən azı 1000 manat ödəməyə borcludur”, – deyə o əlavə edib.

Mənbə: banker.az

Əsas və əlavə iş yerindən ezamiyyət: işçilər üçün yeni qayda

Əsas və əlavə iş yerindən ezamiyyət: işçilər üçün yeni qayda

posted in: Xəbər | 0

Əmək Məcəlləsinin yeni redaksiyasında işçilərin və işəgötürənlərin hüquqları ilə bağlı dəyişikliklər, yeni anlayışlar, hüquqlar təsbit edilib. Onlardan biri də əsas və əlavə iş yerlərində çalışan işçilərin ezamiyyətə göndərilməsinin tənzimlənməsi ilə bağlıdır.

Yeniliyi əmək qanunvericiliyi üzrə ekspert Kəmalə Yusifova şərh edir.

İşçinin əmək funksiyalarından biri də ezamiyyətdir. Əmək Məcəlləsinin 3-cü maddəsinin 9-1-ci hissəsinə əsasən, ezamiyyət – işəgötürənin əmri (sərəncamı, qərarı) ilə işçinin müəyyən olunmuş müddətə iş yerindən başqa yerə işəgötürənin qanunauyğun tapşırığını yerinə yetirmək üçün getməsidir. Ezam olunan işçinin əsas hüquqlarından biri də müvafiq icra hakimiyyəti orqanının müəyyən etdiyi orqan (qurum) tərəfindən təsdiq edilmiş ezamiyyə xərcləri normalarından az olmayan məbləğdə ezamiyyə xərclərini almaqdır. Bütün bunlar Əmək Məcəlləsi və Nazirlər Kabinetinin müvafiq qərarları ilə tənzimlənir.

Bu ildən Əmək Məcəlləsinin 130-cu maddəsində edilmiş dəyişiklik qüvvəyə minib. 30 dekabr 2025-ci il tarixli 332-VIIQD nömrəli Azərbaycan Respublikasının Qanunu ilə 130-cu maddəyə yeni məzmunda “j” və “k” bəndləri əlavə edilib.

Məcəllənin yeni qüvvəyə minmiş 130-cu maddəsinin “j” bəndinə əsasən, əsas iş yerindən ezamiyyətə gedən işçiyə əlavə iş yerində əsas iş yeri üzrə ezamiyyə müddətində ödənişsiz məzuniyyətlər verilir. Həmin maddənin “k” bəndində isə göstərilib ki, əlavə iş yerindən ezamiyyətə gedən işçiyə əsas iş yerində əlavə iş yeri üzrə ezamiyyə müddətində ödənişsiz məzuniyyət verilir.

Yəni işçi əsas və ya əlavə iş yerlərindən birindən ezamiyyətə göndərilirsə, digər iş yerində ona ezamiyyə günləri qədər ödənişsiz məzuniyyət verilməlidir.

Misal

Tutaq ki, işçi əsas iş yeri üzrə 26 yanvar 2026-cı il tarixdən 31 yanvar 2026-cı il tarixədək ezamiyyətə göndərilir. Bu halda, əlavə iş yerində işçinin ərizəsinə (əsas iş yerindən ezamiyyətə göndərildiyinə dair sənəd təqdim etməklə) əsasən, 26 yanvar 2026-cı il tarixdən 31 yanvar 2026-cı il tarixədək ödənişsiz məzuniyyət verilir. Eyni hal əlavə iş yerindən ezam olunduqda əsas iş yeri üçün keçərlidir.

Əmək Məcəlləsinin 10-cu maddəsinin “f” bəndinə əsasən, bu Məcəllədə müəyyən edilmiş məhdudiyyətlər nəzərə alınmaqla, işəgötürənin tapşırığı ilə ezamiyyətə getmək işçinin əmək müqaviləsi üzrə əsas vəzifəsi sayılır. Həmçinin, Məcəllənin 11-ci maddəsinin “h” bəndində göstərilib ki, işəgötürənin əsas hüquqlarından biri də müəyyən edilmiş məhdudiyyətlər nəzərə alınmaqla, işçiləri ezamiyyətə göndərməkdir.

Göründüyü kimi, Əmək Məcəlləsinin bu müddəalarına əsaslanan işəgötürənin işçini ezamiyyə göndərmək hüququ vardır. Bəs bütün kateqoriyalardan olan işçiləri işəgötürən ezamiyyətə göndərə bilərmi?

Əmək Məcəlləsinin 242-ci maddəsində bəzi işçilərin ezamiyyətə göndərilməsində məhdudiyyətlər yer alıb. Onlardan biri də hamilə qadınlardır. Maddənin 1-ci bəndində göstərilib ki, hamilə, 14 yaşınadək uşağı olan, həmçinin əlilliyi olan uşağı olan qadınların gecə vaxtı yerinə yetirilən işlərə, iş vaxtından artıq işlərə, istirahət, iş günü hesab edilməyən bayram və digər günlərdə işə cəlb edilməsinə və ezamiyyətə göndərilməsinə yalnız onların yazılı razılığı ilə (hamilə və 3 yaşınadək uşağı olan qadınlara münasibətdə onların, habelə uşağın həyat və ya sağlamlığına təhlükə yaranmaması barədə həkim rəyi olduqda) yol verilir.

Əmək Məcəlləsinin 254-cü maddəsinə görə, yaşı 18-dən az olan işçilərin ezamiyyətə göndərilməsi də qadağandır.

Mənbə: vergiler.az

Təsisçisi eyni olan şirkətlərin bir-birinə borc verməsi necə tənzimlənir?

1 61 62 63 64 65 66 67 2. 693
error: Content is protected !!