Read More9
Read More9

Sınaq müddəti müəyyən edilməyən hallar

posted in: Xəbər | 0

Sınaq müddəti nədir?

İşçi və işəgötürən arasında əmək müqaviləsi bağlanan zaman qanunvericiliyə uyğun sınaq müddətinin müəyyən edilməsi işəgötürənin əsas hüquqlarından biridir.  Sınaq müddəti işçinin öz vəzifələrini yerinə yetirmək bacarığını, eləcə də peşəkarlığını yoxlamaq məqsədilə verilən vaxt müddətidir. Əmək müqaviləsində sınaq müddəti qeyd edilə bilər. Əgər belə qeyd  aparılmayıbsa, deməli, işçi sınaq müddəti olmadan işə qəbul oluna bilər.

Sınaq dövrünün tətbiq olunması mütləq deyil, işçi ilə işəgötürən arasında qarşılıqlı razılaşmadan asılıdır. Amma dövlət qulluqçularının işə götürülməsi zamanı sınağın müddəti mütləq qeyd edilməlidir. Əmək müqaviləsi olmadan işçilərə sınaq müddətinin tətbiq olunması əmək qanunvericiliyinə ziddir.

Əmək Məcəlləsinin 51-ci maddəsəinə əsasən, sınaq müddəti 2 həftəyədək (müddəti 6 ayadək olan əmək müqavilələrində) yaxud 3 aydan çox olmayaraq (6 aydan daha çox müddətə bağlanan əmək müqavilələrində) təyin edilir. Həmin müddətin bu və ya digər formada artırılması yolverilməzdir. Sınağın tətbiqi işçinin faktiki işlədiyi günlər üzrə müəyyən olunur, bu müddət ərzində qanunvericilik qaydaları həmin işçilərə tam şamil edilməlidir. Müqavilə üzrə sınağa cəlb edilmiş  şəxslər digər işçilərlə bərabər hüqüqlara sahib olmalıdır.

Sınaq müddətinin təyin edilmədiyi hallar

ƏM-nin 52-ci maddəsinə əsasən bir sıra hallarda sınaq müddəti tətbiq edilmir. Həmin hallar aşağıdakılardır:

  • 18 yaşı tamam olmayan şəxslərə sınaq müddətinin təyin edilməsi yolverilməzdir. Mülki Məcəllə 28.2-ci maddəyə əsasən fiziki şəxs 18 yaşına çatanda tam mülki hüquq qabiliyyəti yaranır.
  • Müəyyən iş yеrləri, yaхud vəzifələr vardır ki, həmin iş və vəzifələrin tutulması müsabiqə yоlu ilə həyata kеçirilir. Bu zaman işəgötürən tərəfindən əmək funksiyasının xarakterindən, icra ediləcək işdən asılı olaraq müsabiqə elanı verilə bilər. Həmin müsabiqə müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilən şərtlərə, qaydalara uyğun həyata keçirilir. ƏM-də  50-ci maddəyə  əsasən müsabiqələr elm, təhsil müəssisələrindəki fəaliyyətlərlə bağlı vəzifələrə aid olunur. Belə müsabiqələrdə qalib olaraq vəzifə tutmuş şəxslərlə sınaq müddəti müəyyən edilmədən müddətli, ya da müddətsiz müqavilə bağlanılır.
  • 24 fevral 2009-cu il tarixli ”Əmək Məcəlləsinə dəyişikliklər və əlavələr edilməsi haqqında” AR qanununa əsasən hamilə, yaxud 3 yaşına qədər uşağı olan qadınlar, o cümlədən 3 yaşı tamam olmayan uşağını təkbaşına böyüdən kişilər üçün sınaq müddəti təyin edilmir.
  • Təhsil müəssisəsini bitirdiyi ildə əmək fəaliyyətinə başlayan şəxslərlə müqavilə bağlanan zaman sınaq müddəti təyin olunmur. Bu zaman aşağıda qeyd olunan şərtlərin uyğun olmasına diqqət etmək lazımdır:

– təhsil müəssisəsini bitirdiyi il ilə işə başladığı il;

– ixtisası ilə qəbul olduğu vəzifə.

  • Müəssisə, idarə və təşkilatlarda ödənişli seckili vəzifəyə seçilən şəxslərlə müqavilə bağlanan zaman sınaq müddətinin tətbiqi tələb olunmur.
  • Əgər işçi ilə işəgötürən arasında 1, yaxud 2 ay müddətinədək əmək müqaviləsi bağlanarsa, belə olan halda əlavə olaraq sınaq müddətinin təyin edilməsinə icazə verilmir.
  • Sınaq müddətinin təyin edilmədiyi digər hallar tərəflərin razılığına əsasən müəyyən olunur.

ƏM-də 59-cu maddədə qeyd edildiyi kimi, işçi bir müddətdən sonra bağlanmış müqavilədə qeyd olunmayan vəzifəyə, peşəyə keçirilərsə, ya yenidən əmək müqaviləsi bağlanmalıdır, yaxud müqaviləyə əlavə və dəyişikliklər edilməlidir. Fərz edək ki, işəgötürənlə işçi sınaq müddətini təyin etməklə əmək müqaviləsi bağlayıb. Bir neçə il keçəndən sonra yuxarıda dediyimiz hal yaşanıb, yəni işçi qarşılıqlı razılaşma ilə vəzifəsini dəyişib, daha yüksək vəzifəyə keçib. Bu halda  müqavilədə ikinci dəfə sınaq müddətini müəyyən etmək olmaz.

Mühasibat uçotu məlumatları: maraqlı tərəflər

Gecə vaxtı yerinə yetirilən işə və çoxnövbəli iş rejiminə görə əməkhaqqının ödənilməsi

posted in: Xəbər | 0

Əmək Məcəlləsinin 97-ci maddəsinə əsasən, saat 22:00-dan səhər saat 06:00-dək olan müddət gecə vaxtı sayılır. Müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilmiş əmək şəraiti ağır və zərərli olan iş yerlərində, habelə xüsusi xarakterli işlərdə çalışan işçilərin gündəlik iş vaxtının ən azı yarısı gecə vaxtına düşdükdə, iş vaxtının gecə vaxtına düşən hissəsi bir saat qısaldılır.

Qanunvericiliyin bu tələbini təlimçi ekspert Aqil Ağayev şərh edir.

Təcrübədə gecə vaxtı və çoxnövbəli iş rejiminə bəzən düzgün yanaşılmır. Öncə bilməliyik ki, gecə vaxtı yerinə yetirilən işin müddəti Məcəllədə göstərildiyi kimi, saat 22:00-06:00 aralığındadır. Bəs çoxnövbəli iş rejimi və gecə vaxtının fərqi nədir?

Çoxnövbəli iş rejimi dedikdə, mülkiyyət və təşkilati-hüquqi formasından, idarə tabeçiliyindən asılı olmayaraq, müəssisə, idarə və təşkilatlarda (fasiləsiz iş axını olan istehsalatlar da daxil olmaqla) gün ərzində iki və daha çox növbədə təşkil olunmuş, növbə müddəti Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 89-cu maddəsinə uyğun olaraq 40 saatlıq iş həftəsində (nahar fasiləsi nəzərə alınmadan) 8 saatdan çox olmayan iş rejimi başa düşülür. Bu halda işçilərin iş rejimi növbə cədvəlləri üzrə qurulur və adətən iş saatları həftələr üzrə bərabər bölüşdürülür.

1. Çoxnövbəli iş rejimində (gecə və axşam növbəsi):

  • Gecə növbəsində əməkhaqqının 40 faizi həddində əlavə haqq müəyyən edilir;
  • Axşam növbəsində işin hər saatına görə işçinin saatlıq tarif (vəzifə) maaşının 20 faizi məbləğində əlavə haqq müəyyən edilir.

İş vaxtının ən azı yarısı gecə vaxtına (axşam saat 22:00-dan səhər saat 06:00 -dək ) düşən iş növbəsi isə gecə növbəsi hesab edilir.

Gecə növbəsinin hesablanmasının praktiki izahı:

Misal 1

Müəssisənin əməkdaşı 5 günlük iş rejimində aylıq 160 saat çalışıb. İşə başlama və işi bitirmə saatları 20:00-dan 04:00-a kimi (1 saat nahar fasiləsi) müəyyən olunub. İşçinin aylıq əməkhaqqı məbləği 1000 manatdır. Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 98-ci maddəsinin tələblərinə uyğun işə cəlb edilən əməkdaş tam ayı işləyib. Bu halda onun alacağı aylıq əməkhaqqının məbləğini hesablayaq:

(1000 : 160) x 160 =1000 manat (aylıq əməkhaqqına görə hesablama);

1000 x 40% = 400 manat (gecə növbəsinə görə hesablama);

1000 + 400 = 1400 manat (cəmi hesablanmış əməkhaqqı).

Göründüyü kimi, iş saatları Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 98-ci maddəsinin tələblərinə uyğun olaraq 22:00-06:00 aralığında deyil, 20:00-04:00 aralığındadır. Diqqət edilməli məqam isə odur ki, əməkdaşın ilk iki saatı gecə vaxtına düşmür, lakin hesablamaya daxil edilib. Nazirlər Kabinetinin “Gecə vaxtı yerinə yetirilən iş, habelə çoxnövbəli iş rejiminə görə əməkhaqqı həddinin müəyyən edilməsi barədə” 5 aprel 2001-ci il tarixli 74 nömrəli qərarına əsasən, “Gecə vaxtı yerinə yetirilən işə və çoxnövbəli iş rejiminə görə əməkhaqqının ödənilməsi barədə İZAHAT” təsdiq edilib. Həmin sənədə görə, iş vaxtının ən azı yarısı gecə vaxtına (axşam saat 22:00-dan səhər saat 06:00-a qədər) düşən iş növbəsi gecə növbəsi hesab edilir.

İş növbəsinin başlanma və bitmə saatlarından asılı olmayaraq, gecə növbəsindən əvvəlki iş növbəsi isə axşam növbəsi hesab edilir. Çoxnövbəli iş rejiminin axşam növbəsində işin hər saatına görə işçinin saatlıq tarif (vəzifə) maaşının 20 faizi həddində əlavə haqq hesablanır.

Axşam növbəsinin hesablanmasının misal üzərindən izahı:

Misal 2

Müəssisənin əməkdaşı 5 günlük iş rejimində aylıq 160 saat çalışıb. İşə başlama və işi bitirmə saatları 12:00-dan 20:00-dək (1 saat nahar fasiləsi) müəyyən olunub. İşçinin aylıq əməkhaqqı 1000 manatdır. Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsinin 98-ci maddəsinin tələblərinə uyğun işə cəlb edilən əməkdaş tam ayı işləyib. Bu halda onun alacağı aylıq əməkhaqqının məbləğini hesablayaq:

(1000 : 160) x 160 = 1000 manat (aylıq əməkhaqqıya görə hesablama);

1000 x 20% = 200 manat (axşam növbəsinə görə hesablama);

1000 + 200 = 1200 manat (cəmi hesablanmış əməkhaqqı).

Gecə vaxtı yerinə yetirilən işin hər saatına görə işçiyə onun saatlıq tarif (vəzifə) maaşının 20 faizi həcmində əlavə haqq müəyyən edilir.

Gecə vaxtının praktiki izahı:

Misal 3

Müəssisənin əməkdaşının işə başlama və işi bitirmə saatları 15:00-dan 23:00-a kimi (1 saat nahar fasiləsi) müəyyən edilib. 5 günlük iş rejimində aylıq iş norması 160 saat olub. Aylıq əməkhaqqı isə 1000 manatdır. Onun 1 iş günü üçün ödəniləcək əməkhaqqının məbləğini hesablayaq:

Gecə vaxtı və çoxnövbəli iş rejiminə görə əməkhaqqının ödənilməsi zamanı işçinin saatlıq tarif (vəzifə) maaşını tapmaq üçün onun aylıq tarif (vəzifə) maaşını ödəniş aparılan ayın iş vaxtı normasına bölmək lazımdır.

1000 : 160 = 6.25 manat (1 saat üçün əməkhaqqı);

6.25 x 8 = 50 manat (bir iş günü üçün əməkhaqqı)

6.25 x 1 x 20% = 1.25 manat (gecə vaxtına düşən əməkhaqqı)

50 + 1.25 = 51.25 manat (hesablanmış bir iş günü üçün əməkhaqqı).

Diqqət edilməli məqam odur ki, “Gecə vaxtı”, “Gecə növbəsi” və “Axşam növbəsi”nin hesablama qaydası fərqlidir.

Mənbə: vergiler.az

Əmək qabiliyyətinin itirilməsinə görə müavinətin təyin edilməsi

Əmək qabiliyyətinin itirilməsinə görə müavinətin təyin edilməsi

posted in: Müavinət, Xəbər | 0

Müavinətin təyin edilməsi

Əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsi “Sosial sığorta haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 4-cü maddəsi ilə müəyyən edilmiş sosial sığorta hadisəsindən biridir. Sosial sığorta hadisəsi zamanı müavinətlərin təyin edilməsi və verilməsi “Məcburi dövlət sosial sığortası üzrə ödəmələrin və əmək qabiliyyətini müvəqqəti itirmiş işçilərə sığortaedənin vəsaiti hesabına ödənilən müavinətin hesablanması və ödənilməsi haqqında Əsasnamə”nin VII bölməsi əsasında tənzimlənir.

Müavinət işçinin əmək kitabçasının olduğu iş yeri üzrə təyin edilir. Təyinat:

Əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsi ezamiyyət zamanı, məzuniyyət dövründə və sair bu kimi hallarda, müəssisənin olduğu yerdən kənarda baş verdikdə də iş yeri üzrə təyin olunur.

Əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsinə görə müavinətin təyin olunması üçün:

  • əmək qabiliyyətini müvəqqəti itirmiş işçi, xəstəlik müddəti başa çatdıqdan sonra, işə çıxdığı gün əmək qabiliyyətini itirmək vərəqələrini (xəstəlik vərəqələrini) müdiriyyətə təqdim edir.
  • müdiriyyət xəstəlik vərəqəsində uyğun qeydləri aparır və onu müavinəti təyin edən komissiyaya təhvil verir.

Öz-özünü sığortaedən fiziki şəxslərə müavinət yuxarıda qeyd edilən Əsasnaməyə uyğun olaraq, Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun qurumları tərəfindən təyin olunur.

Müavinət yalnız xəstəlik vərəqələrinə əsasən verilir, digər sənədlərə əsasən müavinət verilə bilməz.

Əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsinə görə müavinətin təyin edilməsi

Müdiriyyətin müavinətin təyin edilməsi üzrə komissiyası:

  • xəstəlik vərəqələrinin qanunvericiliyə uyğunluğunu yoxlayır;
  • işçinin müavinət almaq hüququnu Əsasnamə əsasında araşdırır;
  • ödənilməli günlərin sayını (müavinət dövrünü) müəyyən edir;
  • sığortaolunanın qazancından müavinətin təyin edilməsini protokola yazır.

Xəstəlik vərəqəsi komissiyanın sədri yaxud komissiyanın səlahiyyətli üzvü tərəfindən imzalanır.

Zədə nəticəsində əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsinə görə müavinətin təyinatından tamamilə yaxud qismən imtina olunması hallarının müzakirəsində müavinət üçün müraciət edən şəxs iştirak etməlidir.

Sığortaolunanın müavinət almaq hüququ olmadıqda komissiya rədd etmək qərarı çıxarır və bu barədə səbəb göstərilməklə xəstəlik vərəqəsində qeydlər aparılır.

Müavinət təyin edilməsi uyğun sayıldıqda xəstəlik vərəqləri müavinət təyin edilməsi protokolunda imza olunmaqla müəssisənin mühasibatlığına təhvil verilir.

Müavinət təyin edildikdən sonra, müdiriyyətin müavinət təyin edən komissiyası və ya komissiyanın səlahiyyətli üzvü, müavinətin hesablanması və ödənilməsi üçün xəstəlik vərəqələri müəssisənin mühasibatlığına təqdim olunur. Xəstəlik vərəqələri, o cümlədən ödənişə aid edilməyən xəstəlik vərəqələri müavinət təyin edilməsi protokolunda imza olunmaqla verilir.

Mühasibatlıqda müavinətin hesablanması

Müəssisənin mühasibatlığında təqdim edilmiş protokol əsasında işçinin əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirilməsi müddəti müəyyən edilir.

  1. Müddətin ilk 14 təqvim günü üçün müavinət hesablanır və sığortaedənin vəsaiti hesabına ödənilir.
  2. Əgər müddət 14 təqvim günündən çoxdursa, müavinət sığorta edənin müraciəti əsasında Əsasnamə ilə müəyyən edilmiş qaydada dövlət sosial sığorta haqqı hesabına ödənilir.

İstehsalat qəzası və peşə xəstəliyi nəticəsində əmək qabiliyyətini müvəqqəti itirmiş sığortaolunanlara (İZ aktına əsasən sığortaedən təqsirli hesab edildiyi halda) müavinətin əmək qabiliyyətinin müvəqqəti itirildiyi bütün dövr üçün hesablanmış məbləği sığortaedənin vəsaiti hesabına ödənilir.

Pul sənədləri ilə birgə müavinətin təyin edilməsi və verilməsi ilə bağlı aşağıdakı sənədlər müəssisənin mühasibatlığında saxlanılır:

  • ödənilmiş və ödənişə aid edilməyən xəstəlik vərəqələri;
  • arayış və aktlar;
  • yollayışların geri qayıtma talonları və s.

Xəstəlik vərəqələri bütün başqa pul məxaric sənədlərindən ayrı saxlanılır.

Sığorta haqqı hesabına müavinətin ödənilməsi üçün sığortaedən Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun müvafiq qurumlarına Əsasnamə ilə müəyyən edilmiş qaydada müraciət etməlidir.

Tibb müəssisələrinə, özəl tibbi praktika ilə məşğul olan fiziki şəxslərə verilən vergi güzəştləri

Topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan şəxs malları pərakəndə qaydada təqdim edə bilərmi?

posted in: Xəbər | 0

Topdansatış fəaliyyəti ilə bağlı yaranan suallardan biri də vergi ödəyicisinin pərakəndə ticarət fəaliyyəti göstərməsi prosesi ilə bağlıdır. Mövzuya aid suallara iqtisadçı ekspert Anar Bayramov aydınlıq gətirir. 

Əvvəlcə qanunvericilikdə topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicilərinin pərakəndə ticarətlə məşğul olması üçün tələbləri nəzərdən keçirək. Nazirlər Kabinetinin 3 aprel 2014-cü il tarixli 94 nömrəli qərarı ilə təsdiq edilmiş “Azərbaycan Respublikasında ticarət, ictimai iaşə, məişət və digər növ xidmət Qaydaları”na əsasən, topdansatış fəaliyyəti dedikdə, şəxsi, ailə, məişət və digər bu kimi istehlak təyinatı istisna olmaqla, sahibkarlıq fəaliyyəti məqsədilə malların satışını həyata keçirən ticarət fəaliyyəti başa düşülür. Həmin qaydalarda “pərakəndə satış” anlayışına da aydınlıq gətirilib: pərakəndə satış – bilavasitə sahibkarlıq fəaliyyəti ilə bağlı olmayan, yalnız şəxsi, ailə, məişət və digər bu kimi məqsədlər üçün malların satışını həyata keçirən ticarət fəaliyyətidir.

Qaydalarda qeyd edilir ki, topdansatış ticarət obyektlərindən mallar hüquqi şəxslərə və hüquqi şəxs yaratmadan sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan fiziki şəxslərə müqavilələr əsasında satılır. Topdansatış ticarəti ilə məşğul olan ticarət obyektlərində malların pərakəndə satışı qadağandır.

Topdansatış fəaliyyətini tənzimləyən digər qanunvericilik aktı isə Azərbaycan Prezidentinin 16 iyun 2017-ci il tarixli 1460 nömrəli fərmanı ilə təsdiq edilmiş “Topdansatış ticarət fəaliyyəti sahəsində vergitutma məqsədləri üçün gəlirlərin və xərclərin uçotunun aparılması Qaydası”dır. Həmin sənədə əsasən, topdansatış dedikdə, malların alıcıya satışının (təqdim edilməsinin) onun sahibkarlıq fəaliyyəti məqsədləri üçün və yalnız Azərbaycan Respublikasının Vergi Məcəlləsi ilə müəyyən edilmiş qaydada elektron qaimə-faktura təqdim olunmaqla həyata keçirilməsi üzrə ticarət fəaliyyəti başa düşülür.

Burada bir məqama diqqət yetirmək lazımdır. Qayda təsdiq olunanda 4.2-ci bənddə qeyd edilirdi ki, vergi ödəyicisinin təsərrufat subyektində (obyektdə) mallar pərakəndə və topdansatış qaydasında təqdim edildikdə bu fəaliyyətlər üzrə malların mədaxilinin və məxaricinin (satışının) uçotu ayrılıqda aparılır. Amma sonradan Prezidentin 25 dekabr 2019-cu 4 tarixli 902 nömrəli fərmanı ilə “Topdansatış ticarət fəaliyyəti sahəsində vergitutma məqsədləri üçün gəlirlərin və xərclərin uçotunun aparılması Qaydası”nın 4.2-ci bəndi ləğv edildi.

İndi isə topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisinin hansı hallarda malları pərakəndə şəkildə təqdim edə bilməsi hallarını nəzərdən keçirək:

Birinci hal

Vergi ödəyicisi fərqli ticarət obyektlərində topdansatış və pərakəndə ticarət fəaliyyəti üzrə malları təqdim edir. Misal üçün, vergi ödəyicisi “Dərnəgül” adlanan ərazidə topdansatış fəaliyyəti ilə məşğuldur, Nərimanov rayonunda yerləşən obyektində isə pərakəndə ticarət fəaliyyəti həyata keçirir. Təbii ki, vergi ödəyicisi bu halda Nərimanov rayonundakı obyektində malları son istehlak məqsədilə vətəndaşlara satdığı üçün nəzarət-kassa aparatı quraşdırmalı və çek təqdim etməlidir.

İkinci hal

Vergi ödəyicisi ticarət obyektində topdansatış fəaliyyəti həyata keçirir. Mümkündür ki, vergi ödəyicisi hər hansı malı yox, aktivi pərakəndə şəkildə təqdim etsin. Misal üçün, mülkiyyətində olan nəqliyyat vasitələri parkının yenilənməsi səbəbindən köhnə nəqliyyat vasitəsinin vətəndaşa satışını həyata keçirir. Fikrimizcə, vergi ödəyicisi nəqliyyat vasitələrinin pərakəndə satışı üzrə müntəzəm fəaliyyət həyata keçirmədiyindən, onun kassa aparatı quraşdıraraq çek verməsinə ehtiyac yoxdur. O, satış prosesini vətəndaşla müqavilə imzalayıb, ona mədaxil qəzbi verməklə rəsmiləşdirə bilər.

Üçünçü hal

 Vergi ödəyici eyni obyektdə həm topdansatış, həm də pərakəndə ticarət fəaliyyəti üzrə malları təqdim edir. Vergi orqanı və vergi ödəyicisi arasında ən çox müzakirəyə səbəb olan da məhz bu haldır. Vergi ödəyicisi iddia edir ki, topdansatış ticarət fəaliyyəti həyata keçirdiyi obyektdə vətəndaşa mal təqdim etməsinə qoyulan qadağa onu gəlirdən məhrum etməklə sahibkarlıq fəaliyyətinin məhdudlaşdırılmasına səbəb olur. Vergi orqanı isə bildirir ki, Nazirlər Kabinetinin 3 aprel 2014-cü il tarixli 94 nömrəli qərarı topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan ticarət obyektlərində malların pərakəndə satışını qadağan edir. Çünki belə vergi ödəyicisinin pərakəndə ticarət fəaliyyəti üzrə malları təqdim etməsi vergidən yayınma riski yaradır.

Bəs vergi orqanının topdansatış fəaliyyəti həyata keçirən vergi ödəyicilərində pərakəndə ticarət fəaliyyətinin qadağan olunmasında marağı nədir? Fikrimizcə, bəzi vergi ödəyiciləri idxal və ya istehsal etdiyi malların topdansatış qaydada satışını həyata keçirərkən onların uçotdan silinməsində problemlər yaşayır.

Misal 1: Vergi ödəyicisi 300.000 manat dəyərində mal idxal edib. Malları topdan satan zaman bəzi vergi ödəyiciləri elektron qaimə-faktura təqdim olunmasını istəmədiyindən, malların uçotdan silinməsində problemlər yaranır. Bu zaman vergi ödəyicisi çıxış yolunu həmin malların vətəndaşlara pərakəndə qaydada satışını rəsmiləşdirməkdə görür, həmin malların istehlak məqsədilə həyata keçirildiyini qeyd edir və kassaya vurur. Nəticədə malların təyinatına uyğun yerdəyişməsi həyata keçirilmədiyindən, vergidən yayınma halları baş verib. Bu səbəbdən də vergi orqanı topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisinin malların pərakəndə qaydada satışını həyata keçirməsinə müsbət yanaşmır.

2021-ci ildə vergi orqanı tərəfindən yuxarıda qeyd edilən hallar üzrə maliyyə sanksiyası tətbiq edilirdi, hesab olunurdu ki, topdansatış obyektlərində Nazirlər Kabinetinin 3 aprel 2014-cü il tarixli 94 saylı qərarı ilə pərakəndə satış fəaliyyəti qadağan edilir. Vergi Məcəlləsinə əsasən, topdansatış fəaliyyəti dedikdə, malların alıcıya satışının (təqdim edilməsinin) onun sahibkarlıq fəaliyyəti məqsədləri üçün və yalnız bu Məcəllədə müəyyən edilmiş qaydada elektron-qaimə təqdim olunmaqla həyata keçirilməsi üzrə ticarət fəaliyyəti nəzərdə tutulduğu üçün vergi ödəyicisi tərəfindən təqdim edilən mallara elektron-qaimə fakturanın verilməsi anlamına gəlir. O səbəbdən də Vergi Məcəlləsinin 58.13-cü maddəsində qeyd olunduğu kimi, elektron qaimə-faktura təqdim edilməli olduğu halda, malların elektron qaimə-faktura verilmədən təqdim edilməsinə görə maliyyə sanksiyası tətbiq edilirdi.

Vergi orqanı tərəfindən bu cür maliyyə sanksiyalarının tətbiq edilməsi bəzi vergi ödəyicilərinin narazılığına səbəb olurdu. Misal üçün, taxta-şalbanın topdansatışı ilə məşğul olan vergi ödəyicisi bildirirdi ki, vətəndaş evinin tikintisi məqsədilə iri həcmdə taxta aldığı üçün həmin əməliyyatı pərakəndə satış fəaliyyəti kimi qeydə almışıq. Vergi ödəyiciləri onu da qeyd edirdilər ki, Vergi Məcəlləsində topdansatış fəaliyyəti üzrə məşğul olanlara malların pərakəndə şəkildə təqdim edilməsinə görə maliyyə sanksiyası nəzərdə tutulmur. Vergi orqanı Vergi Məcəlləsinin 58.13-cü maddəsinin tələblərinə əsasən maliyyə sanksiyası tətbiq etmək istəyirsə, o zaman həmin malların həqiqətən topdansatış qaydada təqdim olunduğunu sübut etsin.

Amma bəzən bir sıra vergi ödəyiciləri topdansatış obyektlərində malların pərakəndə satış qaydasında təqdim edilməsini əsaslandıra bilmirlər və ya bu əsaslandırma reallığa uyğun olmur. Məsələn, nəm salfetlərin topdansatış fəaliyyətini həyata keçirən vergi ödəyicisi 2.000 ədəd nəm salfetin pərakəndə qaydada satışını həyata keçirir. Vətəndaşın çoxlu sayda nəm salfet almasının səbəbi odur ki, bir illik ehtiyacını öncədən qarşılamaq istəyib. Göründüyü kimi, vergi ödəyicisinin əsaslandırması vergi orqanı tərəfindən məqbul hesab edilməyə bilər.

Sual yarana bilər ki, topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisi malların pərakəndə satış qaydasında təqdim edilməsini rəsmi olaraq bəyan edirsə və vergi öhdəliyini də həyata keçirirsə, o zaman niyə vergi orqanı tərəfindən məhdudiyyət həyata keçirilir? Cavab: çünki topdansatış fəaliyyəti zamanı təqdim edilən mallar sahibkarlıq fəaliyyəti üçün istfadə edilir, amma mallar pərakəndə satış qaydasında rəsmiləşdirildikdə, satış zəncirinin qırılmasına səbəb olur.

Misal 2: Topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisi digər vergi ödəyicisinə 20.000 manatlıq tikinti materialları satsa da qarşı tərəf həmin malların təqdim olunması ilə bağlı hər hansı rəsmiləşdirmənin (elektron qaimə-faktura, müqavilə və s.) həyata keçirilməsini istəmir. Malları alan şəxs hesab edir ki, malların sənədlərlə mədaxilini həyata keçirsə, vergi orqanı həmin malların müvafiq sənədlərlə (elektron qaimə-faktura, NKA çeki və s.) təqdim olunmasını tələb edəcək. Ona görə də belə hallarda topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisi həmin malların pərakəndə qaydasında satışının həyata keçirilməsini təsdiq edən nəzarət-kassa aparatının çeki vasitəsilə rəsmiləşdirir. Proses nəticəsində mallar sahibkarlıq fəaliyyəti üçun təqdim edilsə də istehlak təyinatı üzrə rəsmiləşdirmə həyata keçirilir. Bunun nəticəsində sənədsiz malların dövriyyəsinə şərait yaradırılır və “kölgə iqtisadiyyatı”na dəstək verilmiş olur.

Fikrimizcə, topdansatış və istehsal obyektlərindən malların pərakəndə satış qaydasında rəsmiləşdirilməsi halı ilə bağlı maliyyə sanksiyası tətbiq edilməsinin əsaslandırılmasını yetərincə izah etdik. İndi isə misallar üzrə maliyyə sanksiyalarının tətbiqinə baxaq:

Misal 3: Vergi orqanı vergi nəzarəti tədbirləri zamanı müəyyən edir ki, topdansatış fəaliyyəti həyata keçirən vergi ödəyicisi yoxlama dövründə 220.000 manatlıq malları pərakəndə satış qaydasında təqdim edib. Vergi orqanı bu hala görə vergi ödəyicisinə təqvim ili ərzində birinci dəfə yol verdikdə təqdim edilmiş malların satış qiymətinin 10 faizi – yəni 22.000 manat, ikinci dəfə yol verdikdə 20 faizi – yəni 44.000 manat, üç və daha çox dəfə yol verdikdə isə 40 faizi – yəni 88.000 manat miqdarında maliyyə sanksiyası tətbiq edəcək.

Misal 4: Topdansatış fəaliyyəti ilə məşğul olan vergi ödəyicisi 100 kvadratmetrlik obyektini iki hissəyə bölməklə həm də pərakəndə satış fəaliyyəti üçün obyekt kodu alıb. Vergi orqanı keçirdiyi vergi nəzarəti tədbirləri nəticəsində obyektin iki yerə bölünməsinin sırf sahibkarlıq fəaliyyətinin məqsədləri üçün malların pərakəndə satışına xidmət etdiyini aşkar edərsə, o zaman vergi orqanı tərəfindən Vergi Məcəlləsinin 58.13-cü maddəsinə uyğun maliyyə sanksiyası tətbiq ediləcək. Qeyd edək ki, vergi orqanlarının vəzifəli şəxslərinin operativ vergi nəzarəti tədbirləri çərçivəsində müştəri qismində çıxış etmək hüququ olduğu üçün malların sahibkarlıq fəaliyyəti üçün pərakəndə satış qaydasında təqdim edilməsini dəqiqləşdirmək imkanı var.

Mənbə: Anar Bayramov – “Vergi uçotu” kitabı | vergiler.az

Müəssisənin mülkiyyətçisinin dəyişməsi ilə əlaqədar əmək müqaviləsinə xitam

1 427 428 429 430 431 432 433 2. 684
error: Content is protected !!